Nuclear for peace...
پنجشنبه 12 بهمن 1385
ادعای موسسه انگلیسی: ایران دو سال با بمب اتم فاصله دارد!
موسسه بین المللی مطالعات استراتژیک در انگلیس طی گزارشی مدعی شد که ایران تا زمان بدست آوردن مواد لازم برای تولید بمب اتمی دو تا سه سال فاصله دارد.

به گزارش بی بی سی، این نهاد تحقیقانی که در لندن مستقر است طی گزارشی با عنوان "موازنه نظامی در سال 2007" ضمن اعلام این نکته می گوید که در صورت غلبه ایران بر مشکلات فنی خود در مسایل هسته ای، احتمال اقدام نظامی برای متوقف کردن برنامه های هسته آن افزایش می یابد.
گزارش موسسه بین المللی مطالعات استراتژیک (IISS) به تنش های روزافزون میان ایران و آمریکا اشاره می کند و خاطرنشان می کند که جهان در حال حاضر تک قطبی و یا چند قطبی نیست ولی آمریکا به دنبال آن است تا اهداف خود را به ثمر برساند.
این موسسه در گزارش خود با اشاره به قطعنامه تحریم شورای امنیت سازمان ملل متحد که در 23 دسامبر 2006 به تصویب رسید پرداخته و می گوید که ایران احتمالا در مسیر درستی برای رسیدن به اهداف خود برای غنی سازی اورانیوم قرار دارد.
جان چیپمن، رییس موسسه بین المللی مطالعات استراتژیک می گوید نصب و راه اندازی سانتریفوژها در ایران با کارکرد موثر آنها تفاوت دارد و به همین خاطر ایران تا زمان دسترسی به مواد لازم برای تولید بمب اتمی دو تا سه سال فاصله دارد.
رییس موسسه بین المللی مطالعات استراتژیک بر این باور است که داشتن تعداد زیادی سانتریفوژ توسط ایران می تواند موقعیت این کشور را در صورت از سرگیری مذاکرات بین المللی تقویت کند.
ایران ادعای کشورهای غربی برای تلاش برای دستیابی به سلاح هسته ای را رد کرده و می گوید که هدف این کشور از برنامه های هسته ای تنها استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای است.
مارک فیتزپاتریک، متخصص مسایل منع گسترش سلاح های هسته ای در این موسسه می گوید که همزمان با وارد شدن ایران به فاز غنی سازی اورانیوم، فشارها بر واشنگتن افزایش می یاید.
فیتز پاتریک در عین حال معتقد است که آمریکا هنوز از استفاده از دیپلماسی برای حل بحران هسته ای ایران ناامید نشده و از ظهور اختلاف در ایران بر سر نحوه پیگیری برنامه هسته ای توسط دولت خشنود خواهد بود.
گزارش "موازنه نظامی در سال 2007" خاطرنشان می کند که آمریکا به حد کافی برای برپا کردن یک دستور کار بین المللی قوی است اما برای به اجرا در آوردن آن بسیار ضعیف است.
این موسسه می گوید که با تغییرات ایجاد شده در معادله قدرت بین المللی، دست و پنجه نرم کردن برای کسب قدرت به احتمال زیاد به یک قاعده تبدیل می شود.