Atomic Energy Organization of Iran

Atomic Energy Organization of Iran

 

Introduction

Resources of fossil fuel are plentiful, but finite, which will eventually limit the use of these fuels. The Islamic Republic of Iran, with considerable resources of oil and gas, is one of the exporters of primary energy to other countries. However, during the past three decades, due to the ongoing process of social and economic developments, the present strategy of utilizing energy resources in the country is being halted by two unavoidable situations. On the one hand, to meet improving living standards and to support plans to boost GDP, the increasing trend of energy demands from all domestic sectors has to be fulfilled while, on the other hand, the country?s economy is largely dependent on foreign currencies earned from oil exports. Under such circumstances, the present trend of utilising such ?depletable? fuels is bound to change, with a view to obtaining long-term and sustainable energy planning for the country. Moreover, the real value of fossil fuels is too great simply to burn them for their heat and, due to the limited life of oil reserves, their availability for future generations must also be considered, so that they may have more options to utilise these currently badly treated treasures.

In view of the above universally accepted facts, and based on the policies of the government of the Islamic Republic of Iran which emphasize the minimum extraction of fossil fuels and coping also with technological progress with a view to the environmental considerations, it is without doubt necessary to develop the utilisation of alternative sources of energy and to move towards a sensible energy policy in the country. As part of this process, the Atomic Energy Organization of Iran (AEOI) has paid much attention to the optimal peaceful use of nuclear energy, and also to its applications in medicine, agriculture and industry.

In 1968, an Atomic Research Centre affiliated to Tehran University was established allowing the operation of a 5 MW pool type research reactor. Later, in 1973, the Atomic Energy Organization of Iran (AEOI) was established, primarily to supervise the implementation of a 23 000 MWe nuclear power programme. In 1979, the objectives and priorities of AEOI became subject to thorough fundamental revision. It underwent a complete reorganization with particular emphasis being placed on peaceful research and development. Many new research centres and divisions were established, and the technological and scientific nuclear infrastructures in Iran were greatly enhanced. For nuclear energy production, the Bushehr Nuclear Power Plant with the capacity of 1000 MWe is now under construction.

In this report, I intend to present an overview of the different divisions and departments at AEOI, highlighting their goals, activities and achievements. The AEOI consists of five different divisions, including Research, Nuclear Power Plant, Nuclear Fuel Production, Nuclear Regulatory Authority and Planning, Education and Parliamentary Affairs. Each division consists of several departments with specific organizational charts, as follows:

A brief history of the different divisions and their functions are as follows:

 

 

 

 

 

Nuclear Power Plant Division (NPPD)

 

 

 

As part of the establishment of AEOI, a Nuclear Power Plant Division (NPPD) was founded. The Nuclear Power Plant Division is responsible for planning, siting, construction, commissioning, decommissioning and safety of nuclear power plants (NPPs). Major functions and responsibilities of NPPD are as follows:

• Preparation and arrangement for government approval of long-term planning of NPPs in the Islamic Republic of Iran (IRI).

• Budget planning and financing for approved NPPs and their operation.

• Development of organizational structures and provision of the necessary expert personnel.

• Measures necessary for the siting, design, engineering, construction, commissioning and operation of NPPs, and arrangements for technology transfer to groups within AEOI and outside AEOI in the Islamic Republic of Iran.

• Arrangements for the safe and reliable operation of NPPs and provision of appropriate security measures for the physical protection of NPP sites.

• The provision of appropriate facilities and equipment for the physical protection and maintenance of NPPs, nuclear materials, and the sites and boundaries of NPPs.

• The development and implementation of crisis management and emergency programmes.

The construction of the first nuclear power plant consisting of two 1230 MWe reactors was started by KWU, and currently completion of one of these reactors by Russian companies is underway and operation expected by 2004.

Iranian Nuclear Regulatory Authority

 

 

 

 

 

The operation of NPPs, nuclear installations, equipment and instruments using radiation in industry, medicine and agriculture has potentially dangerous consequences. To avoid accidents, which could threaten public health, and to perform technical inspections and supervisions, a regulatory body called the Nuclear Regulatory Authority has been set up.

The Nuclear Regulatory Authority is required to prepare the necessary technical standards, regulations and procedures in all fields related to the safety of nuclear installations and radiation protection, and to supervise their application.

Research Division

 

 

 

 

 

The Research Division (RD) is responsible for planning and guiding the research projects as well as transferring and developing the peaceful nuclear technologies within the country. All of the approved projects are implemented by the affiliated subdivisions independently.

Nuclear Research Centre

 

 

 

 

 

 

The Nuclear Research Centre (NRC) was established in 1974 in Tehran. Since then the NRC has sought to be a pioneer in nuclear science and technology by engaging in advanced research and development activities. The NRC has a long history of expertise in the field of nuclear science. The centre, in cooperation with the International Atomic Energy Agency (IAEA) in Vienna, works towards the peaceful implementation of atomic energy applications. At present, the NRC consists of 11 departments as reflected in the organization chart.

The NRC has a pool type reactor with a maximum thermal capacity of 5 MW, which operates with LEU fuel. It is used mainly for fundamental nuclear research, such as the study of reactor physics, training and co-operation with universities in the nuclear field and the production of radioisotopes for industrial and medical applications.

In recent years, the production of radioisotopes for radiopharmaceuticals, kits and radio-immuno-assay for medical applications and the production of high specific activity of some other radioisotopes for brachytherapy and industry has been accelerated and increased.

Nuclear Research Centre for Agriculture and Medicine

In 1976, a site of approximately 104 hectares was allocated by AEOI to the Nuclear Research Centre for Agriculture and Medicine at Karaj 40 km west of Tehran. Construction of the infrastructure began in 1986 and the buildings for the Nuclear Agriculture Research (NAR), Secondary Standard Dosimetry Laboratory (SSDL) and Ion Beam Application (IBA) were completed and became operational in 1991.

The most important accomplishment was the installation of a 30 MeV cyclotron, whose infrastructure and affiliated laboratories took one and a half years to construct and which was completed in 1995. Various radioisotopes such as Ga-67, Ti-201, Kr-81m, FDG-81, for diagnostic purposes in the field of medicine, have been produced and regularly distributed to hospitals throughout the country over the last few years.

At present, NRCAM is constituted of the following departments:

• Nuclear Agriculture Research Dept.

• Cyclotron Accelerator Dept.

• Ion Beam Application Dept.

• Materials Engineering Dept.

• Secondary Standard Dosimetry Laboratory

• Nuclear Electronics Dept.

• Nuclear Medicine Dept.

• Health Physic Dept.

Gamma Irradiation Centre

The facilities of this centre consist of an irradiator system and related laboratories, which provide sterilization of medical supplies and disinfecting services for food and hygiene products. The centre is also involved in research and development in the fields of microbiology, polymer science, food irradiation, high dose dosimetry and environmental monitoring.

Yazd Radiation Processing Centre (YRPC)

The Yazd Radiation Processing Centre (YRPC) is located near the city of Yazd, 700 km south of Tehran, which is becoming a new industrial complex of Iran.

This national irradiation centre will play an important role in supporting the new industries in this area. The electron accelerator is an IBA, type Rhodotron TT200, with outputs of 5 MeV and 10 MeV beam lines and maximum power of 100 kW. It was installed in January 1998.

The aim of this multipurpose facility is to use the results of radiation research in the field of applied radiation chemistry.

E?beam radiation can improve the properties of polymer materials by significantly modifying their chemical structure (cross-linking, grafting, etc.). Improved thermal, chemical and/or mechanical properties are usually obtained from inexpensive and unchlorinated polymers, high energy making it possible to treat large components in their final shape.

In YRPC, by means of a modern polymer laboratory complex, some research and treatments on hot water pipes, halogen?free cables, heat?shrinkable tubes and tapes from 2mm up to 250mm in diameter, mainly for electronic and electrical applications, have been started.

Electron beam sterilization of medical disposable goods (surgical gloves, drapes and gowns, sutures, needles and syringes, bandages, blood transfusion and haemodialysis kits, etc.) offer significant benefits such as:

• it avoids the use of toxic gases, harmful to the environment;

• it permits the sterilization of pharmaceuticals and medical supplies which cannot be subjected to heat;

• it allows sterilization inside the final packaging with no risk of recontamination;

• all stages of production can be carried out under non?sterile conditions.

By international standards, YRCP has one of the most modern microbiology, polymer and dosimetry laboratories for quality control, validation and dose setting, of the various products.

Nuclear Fuel Production Division

 

 

 

 

 

 

 

Because of importance of uranium and the demand for nuclear energy, the main goal of Nuclear Fuel Production Division (NFPD) of AEOI is research and development in the field of nuclear fuel cycle including: uranium exploration, mining, milling, conversion and nuclear waste management. The implementation of industrial units related to the nuclear fuel cycle for the nuclear power plant at Bushehr is another activity of NFPD.

Uranium exploration began in Iran in support of an ambitious nuclear electric power programme launched in the mid-1970s. The programme continued over the last two decades, despite sharp fluctuations in the level of activities and the suspension of the nuclear power programme for a period of time. The main activities started with airborne surveys conducted by foreign companies and field reconnaissance carried out by AEOI prospectors and geologists.

These surveys covered one-third of the area of Iran. The airborne geophysical data were processed in the form of digital and hardcopy maps by contractors, as well as within the framework of joint projects between AEOI and the IAEA.

This work was followed up by reconnaissance and detailed ground surveys.

The regional and detailed exploration activities were started in the best prospective regions, depending on the available infrastructure and exploration manpower. Follow-up of about one-sixth of the area covered by the airborne surveys led to the definition of a few small prospects.

The existing deposits with RAR and EAR-I resources have been evaluated. The total estimated reserve in the Saghand 1 and 2 (RAR and EAR-I category) is 1367 tonnes uranium. The Bandarabass Calcrete-type, and resources of polymetallic vein-type in Talmesi deposits are estimated at about 200 tonnes U EAR-II. The cost of production of these resources is between US$80-130/kg U.

Regarding the undiscovered conventional resources (EAR-II and SR category), and on the basis of geological setting and the type of host rocks, the following types of uranium resources are expected:

• The most favourable province for uranium prospecting is the central domain, where late Precambrian basement and Pan-African riftogenic series are present.

• Saghand ore, and a few uranium, and uranium-thorium prospects (Narigan, Sechahun, Zarigan and Khoshumi) are located in this region.

There are 3 types of radioactive mineralizations, as follows:

1. Albite-amphibole metasomatite-type with U-TH-REE mineralization.

2. Hydrothermal-metasomatic vein-type with U- (Mo, Y) mineralization.

3. Hydrothermal-type polymetalic-Uranium mineralization.

The first two types belong to the Pan-African Metallogenic stage and the third one is considered as Alpine-type.

Among the known prospects and resources, the Saghand, Narigan, Sechahun and Zarigan are of Pan-African age, while the Talmessi, Khoshumi, Kale?Kafi and Arusan prospects were formed in the Alpine Phase.

Benefication and Hydrometallurgical Research Centre

The Benefication and Research Centre of NFPD has the goal of investigating the mineralogy, mineral processing, benefication, preparation and leaching of uranium ores, and finally of determining the best methods for benefication, leaching, extraction, precipitation, purification and recovery of the uranium as the final product. This centre consist of two sections, research labs and engineering, which are active in the following areas:

• sampling, crushing, grinding, preparation and mineral processing of all kinds of minerals;

• research and determination of process flow-sheet, for hydrometallurgy of the resources in bench scale and pilot plant;

• research for comparison between lab and pilot-plant conditions;

• expansion of heap-leaching methods, in-place, in-situ and bacteria leaching;

• preparation of technical specification and the layout of pilot plant for production of yellowcake.

Esfahan Nuclear Fuel Research & Production Centre

The Esfahan Nuclear Fuel Research and Production Centre is located in an area approximately 2400 hectares and consists mainly of the following departments:

• Nuclear Engineering Department

• Metallurgical Engineering and Fuel Department

• Chemistry Department

• Miniature Neutron Source Reactor Department

The Nuclear Engineering Department, with modern laboratories, appropriate equipment and technical knowledge, is able to support engineering services in the field of nuclear engineering. A list of laboratories in this department will be found below.

A sub-critical reactor has been established for neutron source strength measurement; neutron activation analysis; measurement of neutron age in H₂O; measurement of diffusion and migration length in H₂O; and measurement of delay neutron precursors.

The Zero Power Reactor is used mainly for absolute neutron flux measurement; relative neutron flux measurement; buckling and reflector saving measurement; cadmium ratio measurement; spectrum parameter measurement; thermal and epithermal spectrum measurement. It has a reference thermal column for neutron spectroscopy.

Extensive progress has been made in this department through a research reactor called 'Miniature Neutron Source Reactor' which is equipped with two pneumatic transfer systems, high sensitive g -ray spectrometers, a computer and SPAN software. The department has extensive experience in neutron activation analysis, the production of short-lived radioisotopes, and in teaching and training in scientific and research applications.

A wide range of different samples, such as geological, mineral, environmental, industrial, agriculture, life science, medicine, etc. from universities, research institutes, and other industrial centres has been analyzed.

Material Engineering & Fuel Department

The Material Engineering and Fuel Department has modern laboratories, appropriate equipment and technical knowledge and is able to support the following engineering services in the field of metallurgical engineering:

• consultant services in metallurgical engineering; and

• research and laboratory services in fuel and material sciences.

This department has several laboratories, including:

• Mechanical Test Lab.

• Metallography Lab.

• Heat Treatment Lab.

• Corrosion & Electrochemical Lab.

• Fuel Fabrication Lab.

All the sections and centres under AEOI are under regular inspection and supervision by the IAEA, through the visits of expert teams from the IAEA.

The declared policy of the Islamic Republic of Iran is to utilise the peaceful applications of nuclear power for the improvement of lives of its people.

 

RBE

RBE

اثر بیولوژیکی نسبی :
مقدار یا کمیت تشعشع با اصطلاح « دوز جذبی » و واحدهای راد یا گری بیان می شود . دز مقیاسی از جذب انرژی در واحد جرم بافت است . به هر حال ،‌ دزهای یکسان انواع مختلف پرتوها ، اثر بیولوژیکی یکسان ایجاد نمی کنند . یک گری نوترون اثر بیولوژیکی بیشتری نسبت به یک گری اشعه ایکس ایجاد می کند . کلید تفاوت در الگوی واگذاری انرژی در سطح میکروسکوپی نهفته است .

برای مقایسه پرتوهای مختلف ، معمولاً اشعه ایکس به عنوان پرتوی استاندارد در نظر گرفته می شود . تعریف رسمی اثر بیولوژیکی نسبی ( RBE ) به قرار زیر است :
RBE اشعه مورد آزمون ( r ) در مقایسه با پرتوی ایکس با نسبت/Dr 250 D تعرف می شود ؛ 250 D و Dr بترتیب دزهای مورد نیاز اشعه ایکس و پرتوی مورد آزمون برای ایجاد اثر بیولوژیکی یکسان می باشد .
برای اندازه گیری RBE پرتوی مورد آزمون ابتدا باید یک سیستم بیولوژیکی را انتخاب کرد که به کمک آن ، بررسی اثر تشعشع به طور کمی میسر شود . برای نشان دادن فرایندهای مستلزم در تعیین RBE ، مثالی را در نظر می گیریم . تصور کنید می خواهیم RBE نوترونهای سریع را در مقایسه با اشعه ایکس KV250 با استفاده از مرگ و میز جوانه های گیاه به عنوان سیستم آزمون اندازه گیری کنیم . گروههایی از گیاهان تحت تابش دزهای متفاوت اشعه ایکس و گروههای دیگری به موازات ، تحت تابش دزهای نوترون قرار می گیرند . در پایان دوره مشاهده ، محاسبه دزهایی از اشعه ایکس و نوترون که باعث مرگ نیمی از گیاهان در هر گروه شدند ، میسر می شود . این کمیت دز کشنده متوسط یا 50  LD  نام دارد ؛ تصور کنید برای اشعه ایکس 50  LD ، 6 گری ( 600 راد ) و برای نوترونها این دز 4 گری ( 400 راد ) محاسبه شود . RBE نوترون در مقایسه با اشعه ایکس به سادگی نسبت   5/1 می باشد .
بررسی RBE اگر با یک سیستم آزمایشی با محصول نهایی مشخص انجام شود ،‌ نسبتاً ساده است . در صورت انتخاب یک سیستم بیولوژیکی مانند پاسخ سلولهای جانوری در کشت ، آنگاه وضعیت پیچیده تر می شود . شکل 7-3-الف منحنیهای بقای سلولهای کشت شده را که تحت تابش دزهای مختلف اشعه ایکس از یک طرف و نوترونهای سریع از طرف دیگر قرار گرفته اند نشان می دهد . حال با استفاده از این منحنیهای بقا با نسبت دزهایی که اثر بیولوژیکی یکسان ایجاد می کنند ،‌ می توان RBE را محاسبه کرد . اگر اثر نهایی انتخاب شده برای مقایسه مقدار دزی باشد که به نسبت بقای 01/0 می انجامد ، آنگاه دز مورد نیاز نوترون 6/6 گری ( 660 راد ) خواهد بود ؛ دز اشعه ایکس برای همین نسبت بقا Gy 10 ( rad 1000 ) است . در این صورت ، RBE نسبت   یا 5/1 می باشد . به هر حال ، اگر مقایسه در حد نسبت بقای 6/0 انجام شود ، دز نوترون مورد نیاز فقط Gy 1 ( rad 100 ) است و دز اشعه ایکس برای آن Gy 3 ( rad 300 ) می باشد . RBE محاسبه شده   یا 3 خواهد بود . به دلیل برخورداری منحنیهای بقای نوترون و اشعه ایکس از شکلهای متفاوت به گونه ای که منحنی بقای اشعه ایکس دارای یک شانه اولیه و منحنی بقای نوترون فاقد شانه و تابعی نمایی از دز است ،‌ RBE نتیجه شده بستگی به سطح آسیب بیولوژیکی و بنابراین دز انتخاب شده دارد . به طول کلی ، RBE با افزایش دز کاهش می یابد و به یک مقدار محدود کننده می رسد که نسبت شیبهای اولیه منحنیهای بقای اشعه ایکس و نوترون است .
اثر بیولوژیکی نسبی و دزهای تقطیعی
می دانیم RBE پرتوهای یونساز متراکمتر همانند نوترونها ،‌ براساس مقدار دز تابش در هر جلسه متغیر است ؛ بنابراین RBE برای یک رژیم تقطیعی با نوترون بیشتر از تابش تنهاست زیرا یک روند تقطیع متشکل از تعدادی از دزهای کوچک می باشد و RBE برای دزهای کوچک بیشتر است .
شکل 7-3-ب ، یک درمان فرضی با نوترون متشکل از چهار جلسه را نشان می دهد . برای نسبت بقای 01/0 ، RBE نوترون نسبت به اشعه ایکس حدود 6/2 است . RBE برای پرتوهای مشابه در شکل 7-3-الف در همان حد بقا ، 5/1 بود زیرا تابش گیری های یکجا در یک جلسه انجام شد . این نتیجه مستقیم وجود شانه بزرگ است که از مشخصه های منحنی بقای اشعه ایکس می باشد . در هر جلسه تکرار تابش اشعه ضروری است . اندازه شانه مبین بخشی از دز تلف شده است ؛ تعداد بیشتر جلسات تابش به اتلاف دز بیشتری منجر می شود . در مقابل ، منحنی بقای نوترون فاقد شانه است یا شانه کوچکی دارد . بنابراین ، در تقطیع دز تلف شده کمی دارد . نتیجه خالص آن است که نوترونها در دزهای تقطیعی و کوچک بسیار موثرتر از اشعه ایکس عمل می کنند . البته برای تابش گیری های پیوسته با آهنگ دز کم نیز این مطلب صادق است . RBE نوترون در آهنگ دز کم بیشتر از یک تابش گیری حاد است زیرا کاهش تاثیر نوترون با آهنگ دز نسبت به پرتوهای ایکس و گاما تا حد بسیار کمتری روی می دهد . در واقع برای نوترونهای کم انرژی ، کاهش اثر ایجاد نمی شود .
اثر بیولوژیکی نسبی برای بافتها و سلولهای مختلف
حتی برای یک دز کل معین یا دز داده شده در هر جلسه با توجه به بافت یا اثر نهایی مورد مطالعه ،‌ RBE تا حد زیادی تغییر می کند . برورزه ، بارندسن و همکارانشان در هلند منحنیهای بقایی برای تعدادی از رده های سلولی متفاوت رسم کردند که تحت تابش نوترون یا اشعه ایکس قرار گرفته بودند . خلاصه نتایجشان در شکل 7-4 نشان داده شده است که مبین تفاوتهایی در حساسیت پرتوی ذاتی بین انواع مختلف سلولهاست . در این شکل منحنیهای بقا برای سلولهای بنیادین مغز استخوان موش ،‌ سلولهای لوسمی لنفوسیتی موش ،‌ سلولهای کشت شده کلیه انسان، سلولهای رابدومایوسارکومای موش صحرایی و سلولهای کریپت روده ای موش رسم شده است . این منحنیها به وضوح نشان می دهند که سلولهای مختلف طیف قابل ملاحظه ای از حساسیتهای پرتوی را نسبت به اشعه ایکس نشان می دهند . در این مطالعه از میان سلولهای بررسی شده ،‌ سلولهای بنیادین مغز استخوان حساسترین ؛ و سلولهای کریپت روده ای مقاومترین سلولها بودند ،‌ برای تابش گیری با نوترون نیز دامنه ای از حساسیتهای پرتوی وجود دارد اما تفاوت بین انواع سلولهای مختلف بسیار کمتر است . تفاوت عمده آن است که منحنیهای بقای اشعه ایکس دارای شانه اولیه بزرگ و متغیری می باشند . البته ناحیه شانه برای نوترونها ، کوچکتر و از تغییر کمتری برخوردار است . در نتیجه RBE برای هر رده سلولی متفاوت می باشد .
به طور کلی ، سلولهایی که از شانه منحنی بقای بزرگی برای اشعه ایکس برخوردارند ، قادر به تجمع مقدار زیادی از آسیبهای تشعشع زیر کشنده و ترمیم آنها می باشند ؛ بنابراین RBE های بزرگی را برای نوترون نشان می دهند . در مقابل ، سلولهایی که شانه منحنی بقایشان کوچک است ، مقادیر RBE آنها برای نوترون نیز کوچک می باشد .
سلولهای کریپت ژوژنوم موش از بزرگترین شانه منحنی بقا برای اشعه ایکس برخوردار است . این سلولها بالاترین مقدار RBE را برای نوترون نشان می دهند . از سویی دیگر ، واحدهای تشکیل دهنده کلونی در مغز استخوان با منحنی بقایی مشخص می شوند که با شانه کوچک ،‌ در صورت وجود ، به تابع نمایی دز نزدیک است . به همین سبب RBE نوترون برای این سیستم بیولوژیکی کوچک است .

 

پرتو های ماوراء صوت

پرتو های ماوراء صوت

پرتو های ماوراء صوت در قسمت های سونوگرافی و سونو تراپی کاربرد فراوان دارند . دستگاهها ی سنگ شکن کلیه ودر صنعت در رشته های

در سونوگرافی فرکانس بین 1 تا 15 مگا هرتز می باشد و در سونو تراپی بین 670 کیلو هرتز و 3 مگا هرتز می باشد . فر کانس در سونو گرافی رنج بالاتری نسبت به سونوتراپی دارد . سرعت سیر صوت در بافت های نرم بدن بسیار به هم نزدیک است . در دستگاه های سنگ شکن کلیه هم از ultra sound استفاده می شود . اطراف سنگ مایع ادرار وجود دارد . با سونوگرافی یا فلوروسکوپی به مکان دقیق سنگ و اندازه و جنس آن پی می بریم . موج را در یک امتداد کانونی می کنیم . توسط عدسی کانونی می کنیم و کانون را روی سنگ می اندازیم موج را به صورت پالسی می فرستیم . اطراف سنگ مایع به جریان می افتد و می تواند آن را خورد کند . اگر سنگ خیلی متراکم باشد ماوراء صوت زیاد به بافت آسیب می رساند . اندازه سنگ هم خیلی مهم است اگر خیلی بزرگ باشد بدن توانایی دفع آن را ندارد .

سونوتراپی به درد درمان بیماری های عصبی و آرتروز می خورد .
امواج ماوراء صوت آثار مکانیکی بر روی بدن می گذارند . در ترمیم شکستگی ها تاثیر گذارند . آثار مکانیکی به سه فرم می باشد :
1- حفره سازی
2- ماساژ های ضعیف
3- جریان در مایعات
صوت موجی طولی است و راستای ارتعاش و انتشار بر هم عمود می باشد . ماوراء صوت به محیط دو نوع فشار وارد می کنند یا فشار منفی یا فشار مثبت .آنجایی که دامنه زیاد است شکم ایجاد می شود و در قسمتی که دامنه کمتر است گره بوجود می آید .

 

اگر ماوراء صوت را به عضله بتابانیم فیبر عضلانی را تحت stress ,strain قرار می دهد . و در حد فیبر عضله را ماساژ می دهد . ا گر ماوراء صوت را با فرکانس بالا به سمت فیبر بفرستیم پاره می شود . و اگر زمان خیلی باشد آسیب رسان است . فرکانس و شدت و زمان اگر بالا باشد و سطح مورد تابش زیاد باشد فیبر دچار پارگی و خو نریزی می شود . فرکانس را در سونو تراپی کم می کنند زیرا در غیر اینصورت بیشتر در سطح جذب می شود . در سونوتراپی نسبت به سونو گرافی شدت زیاد است .

حفره سازی : وقتی موج به مایع فرستاده می شود مولکول ها نزدیک هم قرار می گیرند و فشار مثبت ایجاد می شود و بلافاصله فشار منفی بو جود می آید و مولکول ها از هم دور می شوند و منطقه ای مثل خلاء بوجود می آید و در آن منطقه اگر ماده حاوی گاز محلول باشد گاز آزاد می شود . حفره سازی در خون خطرناک است چون باعث می شود گاز محلول در خون آزاد شود . در برخی دستگاهها برای اینکه سمپل یا نمونه درست سنجیده شود باید از گاز تخلیه شود .
در سونو گرافی ارسال و دریافت موج برایمان مطرح است ولی در سونوتراپی فقط با ارسال سرو کار داریم . امروزه از ماوراء صوت در دستگاهها از خاصیت پیزو الکتریک استفاده می شود . پیزو الکتریک را در برخی کریستا ل ههای مصنوعی و طبیعی می توان ایجاد کرد . کریستال های طبیعی را می توان به نحوه ی خاصی برش داد به طوری که محور های نوری و الکتریکی کریستال بر هم عمود باشد . کریستال کوارتز یک محور نوری دارد و چند محور الکتریکی که این نوع کریستال از نوع کریستال طبیعی به حساب می آید . پیزو الکتریک بر دو نوع است مستقیم و معکوس .
مدت زمانی که پس از اعمال ولتاژ و قطع ولتاژ کریستال هم چنان به نوسان خود ادامه می دهد تا متوقف شود را زمان RDT می گویند . در دستگاههای سونوگرافی قدیمی ما دو تا ترنس دیوسر داشتیم یکی موج را ارسال و دیگری دریافت می کرد و موج به صورت پیوسته فرستاده می شد و به صورت پیوسته دریافت می شد . در دستگاههای جدید یک ترنس دیوسر بیشتر نداریم که هم فرستنده می باشد و هم گیرنده می باشد و به صورت پالسی موج را می فرستد . RDT پدیده ناخوشایند است و در مدت زمانی که قرار است گیرنده باشد فرستنده است و اطلاعات زیادی را از دست می دهیم .
در سونو تراپی و سونوگرافی دکمه ای برای فرکانس موج خروجی نداریم و باید پروب یا مبدل را تعویض کنیم . یک دستگاه ماورا ء صوت با پروب های مختلفی به بازار عرضه می شود . پروب ها را برای تغییر فرکانس بکار می بریم .

 

NDT و آزمایش های غیر مخرب کاربرد دارد.

باز شدن بسته‌ای پر از خالی!!!

باز شدن بسته‌ای پر از خالی!!!
متن كامل پیشنهاد گروه 1+5 و بیانیه‌ی این گروه از سوی سفارت انگلیس منتشر شد 

حمید رضا آصفی، سخنگوی وزارت خارجه امروز با اشاره به رسانه‌ای شدن محتوی كامل بسته‌ی پیشنهادی غرب در حالی آن را یك مبنای مورد قبول و مناسب برای كار ‌دانست كه به اعتقاد بسیاری از كارشناسان و صاحب نظران، با نگاهی اجمالی به متن این پیشنهاد می‌توان دریافت كه حقوق هسته‌یی ایران در آن نادیده گرفته شده و گروه 1+5 در آن چه كه به "بسته‌ی پیشنهادی" نام گرفته، درمقابل حق صریح همه‌ی كشورها و از جمله جمهوری اسلامی ایران از برخورداری از فناوری هسته‌یی وعده‌های قبلی را به صورت مشروط، با ابهامات بسیار، فاقد ضمانت اجرایی و بدون برنامه‌ی زمان‌بندی شده‌ی مشخص درباره عملی شدن آنها تكرار كرده‌اند.

آصفی درعین حال تصریح كرد:« درحال حاضر بسته باز شده و صاحب نظران نیز می‌توانند به بررسی آن بپردازند و این مساله ادعای ما در خصوص وجود ابهام در بسته را تایید می‌كند.»

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، آن چه در پی می‌آید متن كامل پیشنهاد پنج عضو دایم شورای امنیت به همراه آلمان است كه در تاریخ 16 خردادماه گذشته به ایران ارایه، و امروز از سوی سفارت انگلیس منتشر شده است:

«مبانی یك موافقتنامه درازمدت

هدف ما آن است كه روابط و همكاری با ایران را بر اساس احترام متقابل و برقراری اعتماد بین‌المللی در ماهیت منحصرا صلح‌آمیز برنامه‌ی هسته‌یی ایران، توسعه دهیم. ما سرآغاز تازه‌یی را برای مذاكرات در مورد یك توافق جامع با ایران پیشنهاد می‌كنیم. چنین موافقتنامه‌ای در اختیار آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار خواهد گرفت و در یك قطعنامه‌ی شورای امنیت بر آن صحه گذاشته خواهد شد.

جهت به وجود آوردن شرایط صحیح برای مذاكرات:

ما:

- حق ایران را در تولید انرژی هسته‌یی به منظور استفاده‌ی صلح‌آمیز و مطابق با الزامات ان.پ.تی مورد تاكید دوباره قرار داده و در این راستا حمایت خود را از ایران در توسعه‌ی یك برنامه‌ی انرژی هسته‌یی غیر نظامی مورد تاكید دوباره قرار خواهیم داد؛

- تعهد خواهیم كرد كه فعالانه ساخت راكتورهای آب سبك در ایران را از طریق پروژه‌های مشترك بین‌المللی مطابق با قوانین آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مورد حمایت قرار دهیم؛

- موافقت خواهیم كرد كه با شروع مجدد مذاكرات بحث درباره‌ی برنامه‌ی هسته‌یی ایران را در شورای امنیت به تعلیق در آوریم.

ایران:

- متعهد خواهد شد كه كلیه‌ی موارد باقی‌مانده‌ی نگرانی‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را در همكاری كامل با این آژانس مورد توجه قرار دهد؛

- كلیه‌ی عملیات مربوط به غنی‌سازی و بازفرآوری را كه مورد راستی‌آزمایی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار خواهد گرفت و طبق درخواست شورای حكام آژانس و شورای امنیت سازمان ملل متحد به حالت تعلیق درآورد و متعهد خواهد شد كه این وضعیت را در طول این مذاكرات همچنان ادامه دهد؛

- و اجرای پروتكل الحاقی را از سر گیرد.

حوزه‌های همكاری‌های آینده كه در مذاكرات مربوط به یك توافق دراز مدت مورد بحث قرار

خواهد گرفت

هسته‌یی

ما قدم‌های زیر را بر خواهیم داشت:

حقوق ایران در زمینه‌ی انرژی هسته‌یی

- تصریح حق غیرقابل انتقال ایران در زمینه‌ی انرژی هسته‌یی برای اهداف صلح آمیز بدون تبعیض و مطابق مطابق با مواد یك و دو ان.پی.تی و همكاری با ایران در مورد توسعه‌ی یك برنامه‌ی غیرنظامی انرژی هسته‌یی توسط ایران.

- مذاكره و اجرای یك توافقنامه همكاری هسته‌یی یوراتم - ایران

راكتورهای آب سبك

- حمایت فعالانه از ساخت راكتورهای آب سبك جدید تولید برق در ایران از طریق پروژه‌های مشترك بین‌المللی مطابق با قوانین آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و ان.پی.تی با استفاده از آخرین فن‌آوری روز كه شامل صدور اجازه‌ی انتقال مصنوعات و محصولات لازم و در اختیار گذاشتن فن‌آوری پیشرفته جهت حفاظت راكتورهای تولید برق در مقابل زلزله نیز می‌باشد.

- ارایه همكاری در مدیریت پسماند سوخت هسته‌یی و زباله‌های رادیو اكتیو به روش‌های مناسب.

پژوهش و توسعه در زمینه‌ی انرژی هسته‌یی

- ارایه‌ی یك برنامه‌ی جامع همكاری در تحقیق و توسعه شامل امكان ارایه‌ی راكتورهای تحقیقی آب سبك از جمله در زمینه‌ی تولید رادیو ایزوتوپ، تحقیقات پایه و استفاده از انرژی هسته‌یی در علوم پزشكی و كشاورزی.

ضمانت‌های سوخت

- دادن تضمین‌های الزام آور حقوقی و چند لایه‌ی سوخت به ایران، بر اساس:

*مشاركت به عنوان یك شریك در یك تاسیسات بین‌المللی در روسیه جهت ارایه‌ی خدمات غنی‌سازی در تامین یك منبع قابل اطمینان سوخت برای راكتورهای هسته‌یی ایران موكول به نتایج مذاكرات. چنین تاسیساتی قادر به غنی‌سازی تمامی هگزافلوراید اورانیوم تولید شده در ایران خواهد بود.

*ایجاد یك مخزن احتیاطی بر طبق شرایط تجاری برای نگهداری سوخت هسته‌یی تا میزان مورد احتیاج پنج سال ایران كه برای استفاده‌ی این كشور با مشاركت و تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ذخیره‌ می‌شود.

* ایجاد و بسط یك مكانیسم پابرجای چندجانبه با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی جهت دسترسی قابل اطمینان به سوخت هسته‌یی بر اساس نظراتی كه در جلسه‌ی بعدی شورای حكام مورد بحث قرار خواهند گرفت.

تجدید نظر در توقف

موافقتنامه‌ی درازمدت با درنظر گرفتن كوشش‌های جمعی جهت ایجاد اعتماد بین‌المللی، شامل ماده‌ای در مورد تجدید نظر در كلیه‌ی جوانب موافقتنامه از قرار زیر خواهد بود:

- تایید آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مبنی بر این كه كلیه‌ی موارد باقی‌مانده و نگرانی‌های گزارش‌شده توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از جمله فعالیت‌هایی كه می‌توانسته جنبه‌ی نظامی هسته‌یی داشته باشد، برطرف شده است؛ و

- تایید این كه هیچ نوع فعالیت و یا مواد اعلام نشده‌ی هسته‌یی در ایران وجود نداشته و اعتماد بین‌المللی به این كه برنامه‌ی هسته‌یی ایران منحصرا صلح‌آمیز و غیرنظامی می‌باشد، بازگشته است.

سیاسی و اقتصادی

همكاری در امنیت منطقه‌یی

حمایت از تشكیل كنفرانس جدیدی جهت تشویق گفت‌وگو و همكاری در مورد موضوعات مربوط به امنیت منطقه‌یی.

تجارت و سرمایه‌گذاری بین‌المللی

بهبود دسترسی ایران به اقتصاد بین‌المللی، بازارها و سرمایه، از طریق حمایت عملی از جذب ایران در ساختارها‌ی بین‌المللی شامل سازمان تجارت جهانی و ایجاد چارچوبی برای سرمایه‌گذاری مستقیم بیشتر در ایران و تجارت با این كشور (از جمله موافقتنامه‌ی تجارت و همكاری اقتصادی با اتحادیه‌ی اروپا) گام‌هایی در جهت بهبود دسترسی به محصولات و فن‌آوری كلیدی برداشته خواهد شد.

هواپیمایی غیرنظامی

همكاری در صنعت هواپیمایی غیرنظامی ایران از جمله امكان رفع محدودیت‌های موجود بر سر راه تولیدكنندگان آمریكایی و اروپایی كه مانع صدور هواپیماهای غیرنظامی به ایران است و افزایش امكان نوسازی خطوط هوایی غیرنظامی ایران.

شراكت در زمینه‌ی انرژی

تاسیس یك شراكت درازمدت در زمینه‌ی انرژی بین ایران و اتحادیه‌ی اروپا و دیگر شركای علاقه‌مند با موارد استفاده‌ی واقعی و عملی.

زیرساخت‌های مخابراتی

حمایت از روزآمد كردن زیرساخت‌های مخابراتی ایران و تامین اینترنت پیشرفته شامل امكان رفع محدودیت‌های وضع شده از سوی ایالات متحده در حوزه‌های مرتبط و دیگر محدودیت‌های صادراتی.

همكاری در زمینه‌ی فن‌آوری‌های برتر

همكاری در حوزه‌های فن‌آوری برتر و سایر زمینه‌هایی كه بعدا مورد توافق قرار خواهند گرفت.

كشاورزی

حمایت از توسعه‌ی كشاورزی در ایران از جمله امكان دسترسی به محصولات، فن‌آوری و ماشین‌آلات كشاورزی اروپایی و آمریكایی.»

همچنین سفارت انگلیس در تهران امروز بیانیه‌ای را از جانب دولت‌های موسوم به 1+5 منتشر كرد كه در آن ادعا شده است، غنی‌سازی اورانیوم در ایران خطری است كه آنها قادر به پذیرش آن نیستند.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در این بیانیه كه سفارت انگلیس در تهران اعلام كرده دولت‌های عضو گروه 1+5 آن را صادر كرده‌اند، اما تاریخ آن را ذكر نكرده، ادعا شده است: بی‌توجهی ایران به نگرانی‌های شورای حكام ‌آژانس بین‌المللی انرژی اتمی عمیقا ناامید كننده است.

این بیانیه با اشاره به مشوق‌های ارایه شده در مجموعه‌ی پیشنهادی 1+5 درخواست خودداری ایران از فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی را برای حصول آنچه "اعتماد بین‌المللی نسبت به این برنامه" نامیده، مطرح كرده است.

در این بیانیه همچنین بدون اشاره به وضعیت منحصر به فرد ایران كه با وجود تحریم‌های غربی به چرخه‌ی سوخت هسته‌یی دست یافته، ادعا شده است: تعلیق چرخه‌ی سوخت به هیچ رو مانع توسعه‌ی برنامه‌ی غیر نظامی صنعتی ایران نمی‌گردد. از 31 كشوری دارای چنین صنایعی، تنها 13 كشور دارای برنامه‌ی سوخت داخلی هستند. اما ادامه‌ی فعالیت‌های غنی‌سازی به ایران امكان توسعه‌ی دانش لازم برای تولید مواد همجوشی را می‌دهد كه می‌توانند در سلاح‌های هسته‌یی به كار برده شوند. با توجه به نگرانی مرتبط با مقاصد ایران، ما نمی‌توانیم چنین خطری را بپذیریم.

در بخش دیگری از این بیانیه بدون ذكر هیچ گونه تضمین محكم و عینی و معیار یا چگونگی حصول اعتماد آمده است: هرگاه اعتماد بین‌المللی دوباره نسبت به مقاصد ایران جلب شود، روندی برای از میان بردن تعلیق به دنبال این پیشنهاد خواهد آمد. همچنین ما تمهیدات الزام‌آور قانونی خواهیم اندیشید تا ایران بتواند با اطمینان به تامین خارجی سوخت در دوران توقف غنی‌سازی تكیه كند.

در این بیانیه با ادعای این كه این پیشنهاد "هر چیز مورد نیاز برای توسعه‌ی صنعت انرژی اتمی مدرن و غیرنظامی را كه هدف اعلام شده‌ی ایران بوده است، به این كشور اعطا می‌كند"، آمده است: رد این پیشنهادها از سوی ایران، تنها تردیدها درباره‌ی اهداف ایران را تشدید می‌كند.

در این بیانیه آمده است: در این زمینه ما گزینه‌ی دیگری غیر از ادامه‌ی روند در شورای امنیت سازمان ملل متحد كه دو ماه پیش متوقف شده بود، نداریم. اگر ایران تصمیمات شورای حكام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و شورای امنیت را به اجرا درآورده و وارد مذاكرات شود، ما كماكان آماده‌ی چشم‌پوشی از اقدام در شورای امنیت هستیم.

متن پیشنهاد و بیانیه گروه موسوم به 1+5 در حالی منتشر می‌شود كه صاحب‌نظران و كارشناسان كشورمان انتقاد جدی به محتوی آن دارند.

دكتر جواد منصوری، رییس مركز اسناد و تاریخ دیپلماسی وزارت امور خارجه در این خصوص در گفت‌وگو با خبرنگار انرژی هسته‌یی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) با اشاره به اظهارات اخیر سخنگوی وزارت امور خارجه‌ی كشورمان مبنی بر این كه بسته‌ی پیشنهادی غرب می‌تواند مبنایی مورد قبول و مناسب برای كار بین ایران و طرف مقابل باشد، اظهار داشت:‌ معمولا یك پیشنهاد اجزای متعددی دارد و در مذاكرات تك تك اجزای آن مورد بحث و گفت‌وگو قرار می‌گیرد.

وی با بیان این كه ممكن است چنین پیشنهادی از سوی یك یا هر دو طرف مورد رد یا قبول قرار بگیرد، افزود:‌ معمولا این گونه نیست كه متن یك پیشنهاد اعم از كنوانسیون، قراردادهای دو جانبه و یا حتی توافقنامه‌های تجاری تماما مورد رد یا قبول واقع شود؛ بلكه آن را مبنایی قرار داده و در دوره‌های مختلف مذاكراتی در خصوص بندهای مختلف و حتی كلمات آن صحبت و چانه‌زنی می‌كنیم.

منصوری با اشاره به سخن دیگر سخنگوی وزارت امور خارجه‌ مبنی بر این كه اكنون فرصتی مناسب برای انجام مذاكراتی جدی و صریح با طرف مقابل فراهم آمده، درباره‌ی این كه آیا تاكنون مذاكرات جدی و صریح نبوده است؟ گفت:‌ قاعدتا تاكنون مذاكرات فاقد این دو مشخصه بوده؛ چرا كه مشخصا طرف اروپایی باید نسبت به تعهداتش متعهد باشد.

رییس مركز اسناد و تاریخ دیپلماسی وزارت امور خارجه با بیان این كه متاسفانه طرف اروپایی تاكنون نسبت به تعهداتش متعهد نبوده است، اظهار داشت:‌ این سخن آقای آصفی به آن معناست كه تهران معتقد است برای بررسی دقیق‌تر راجع به بسته‌ی پیشنهادی، اروپا باید به طور كامل نسبت به تعهداتی كه مطرح می‌كند پایبند باشد و الان زمانی مناسب برای نمایش این پایبندی است.

وی همچنین درباره‌ی این سخن آصفی مبنی بر این كه در شرایط كنونی طرفین مذاكرات باید اطمینان سازی كنند، گفت: ‌البته این سخن می‌تواند به آن معنا باشد كه ما به نقطه‌نظری دست یابیم كه دو طرف از وضعیت طرف مقابل راضی باشند.

منصوری ادامه داد:‌ بر همگان روشن است كه جمهوری اسلامی ایران اعتمادسازی‌اش را به طور كامل انجام داده و این طرف مقابلش است كه قصوری آشكار در امر اعتمادسازی داشته و اعتمادسازی دو طرفه در اینجا به این معناست كه چون ایران به وظیفه‌اش عمل كرده، اكنون نوبت طرف مقابل است و این اروپایی‌ها هستند كه در حال حاضر باید اعتمادسازی كنند.

این مقام وزارت امور خارجه با اشاره به ابهامات و ایرادات فراوانی كه در پیشنهاد 1+5 به كشورمان وجود دارد، گفت: تهران باید گام به گام در مورد اجرایی شدن توافقاتی كه با اروپا داشته، پیش رود و در این پیش‌روی علاوه بر رفع ابهامات، با مبنا قرار دادن متن اولیه‌ی این پیشنهاد در مذاكراتی دقیق‌تر به بررسی بند بند و حتی كلمه كلمه‌ی آن پرداخت.

اما دكتر محمد كیارشی، نماینده‌ی اسبق كشورمان در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی عقیده دیگری دارد و برای همین در این زمینه با بیان این كه "گفتن این كه طرفین باید اعتمادسازی كنند ضعف دستگاه دیپلماسی كشور است"، گفت: دیپلمات‌هایمان نتوانسته‌اند راه برخورد با گرگ‌های باران‌دیده دنیا را بیابند.

كیارشی در گفت‌وگو با خبرنگار انرژی هسته‌یی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) با اشاره به اظهارات اخیر سخنگوی وزارت امور خارجه‌ی كشورمان مبنی بر این كه بسته‌ی پیشنهادی غرب می‌تواند مبنای مورد قبول و مناسبی برای كار با طرف مقابل قرار گیرد، اظهار داشت:‌ مسلما طرح چنین صحبتی به معنای پذیرش نهایی طرح پر ابهام 1+5 نخواهد بود.

وی با اشاره به گفته‌های دبیر شورای عالی امنیت ملی كشورمان در خصوص طرح پیشنهادی 1+5 افزود: براساس اظهارات آقای لاریجانی برخی اصول این طرح كم و بیش قابل قبول است، اما هنوز ابهامات دارد كه باید به صورت دقیق‌تر روشن گردد.

نماینده اسبق كشورمان در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی با اشاره به برخی ابهامات موجود در پیشنهاد 1+5 ازجمله مبهم بودن زمان مذاكرات طولانی مدت در این پیشنهاد، ادامه داد:‌ به عنوان مثال شاید اگر زمانی كه مورد نظر اروپایی‌ها بوده مشخص می‌بود، ایران برای مدت زمانی معین تعلیق را می‌پذیرفت، اما این زمان كاملا مبهم است

اورانیوم و انرژی هسته ای - ۳

اورانیوم و انرژی هسته ای - ۳

تقریبآ تمام فعالیت های بشری ایجاد موادی می کند که دیگر مورد نیاز نیست و باید با مدیریت صحیح جمع آوری شوند و از محیط زندگی دور شوند. این موضوع شامل جمع آوری زباله های منزل و پسماندهای کارخانه جات شده و تا زباله های اتمی و ... ادامه دارد.

اما زباله های اتمی به دلیل تشعشعاتی که دارند باید بطور خاص تحت نظر باشند و طی مراحل پیچیده از محیط دور شده و دفن شوند. واقعیت آن است که هنوز دانشمندان در حال بررسی روشهایی هستند که توسط آنها بتوانند در پروسه از بین بردن زباله های اتمی کمترین آسیب را به طبیعت وارد آورده، ریسک استفاده از این انرژی را کاهش دهند.

زباله های اتمی یا رادیواکتیو عمومآ پس از استفاده از مواد رادیواکتیو در نیروگاه ها، مصارف پزشکی و صنعتی و ... بدست می آید که معمولآ آنها را با توجه به میزان تشعشع به سه دست سطح پایین، متوسط و بالا (Low, Intermediat & High Level) تقسیم می کنند. این تقسیم بندی بر اساس قوانین بین المللی صورت گرفته و برای هر کدام از این دسته ها شرایط خاص جمع آوری و دفن تدبیر شده است.

Low-Leve : زباله های سطح پایین از نوع بی خطرترین مواد رادیواکتیو هستند که مدت زمان بسیار کوتاهی توانایی تشعشع دارند. لباس کارکنان درگیر با این مواد، ابزار و تجهیزات کاری آنها، فیلترها و ... از این دسته مواد هستند. این نوع از زباله ها نیازی به محافظت های مخصوص (Shield کردن) ندارند، اما آنگونه هم نیستند که مانند زباله های عادی با آنها برخورد شود. آنها معمولآ سوزانده می شوند و در عمق کم دریا یا خشکی دفن می شوند.

Intermediate-Leve : این دسته از زباله ها شامل موادی مانند پسابهای شیمایی، روکش فلزی سوختها و بسیاری از مواد زائد نیروگاههای اتمی هستند. این نوع مواد دارای عمر کوتاه تشعشع هستند اما لازم است که توسط پوشش های مخصوص محافظت یا Shield شوند، چرا که در عمر محدود خود تشعشع قابل توجه دارند، لذا این مواد را معمولآ در میان بلوک های بتون قرار می دهند و در مکانهای مخصوص انبار می کنند.

High-Leve : از نمونه این نوع از زباله ها می توان دقیقآ به تفاله های سوخت هسته ای رآکتورها اشاره کرد، که شرایط نگهداری بسیار سخت تر و پر هزینه تری دارند. آنها باید با پوشش های مخصوص، محافظت یا Shield شوند و سپس در دماهای زیر صفر در انبارهایی در عمق حد اقل 1.5 کیلومتری زمین نگهداری شوند.

اما با وجود آنکه در نوشته های قبل کم و بیش راجع به موضوع تشعشع صحبت کردیم، بهتر است قبل از ادامه بحث، کمی بیشتر راجع به این موضوع صحبت کنیم.

تشعشع رادیواکتیو چیست؟
تشعشعات رادیواکتیو را در واقع می توان انتشار بی اختیار انرژی از برخی مواد یا بهتر بگوییم اتمهای ناپایدار دانست.

بسیاری از اتمهایی که در طبیعت وجود دارند و مواد اطراف ما را تشکیل می دهند از اتمهای با ثبات تشکیل شده اند، بگونه ای که چنانچه شرایط محیطی آنها تغییر نکند، آن مواد تا ابد به همان حالت می مانند. اما برخی از اتمها نیز وجود دارند که نمی توانند وضعیت خود را ثابت نگهدارند و به تاچار برای رسیدن به حالت تعادل شکسته می شوند و به اتمهای دیگری تبدیل می شوند.

این اتمها در مرحل شکست از خود انرژی آزاد می کنند (به صورت اشعه یا ذره)، به موادی که از اینگونه اتمها تشکیل می شود مواد رادیواکتیو گفته می شوند. تشعشعات آنها هم تشعشعات رادیواکتیو نامیده می شود.

اورانیوم، توریوم یا پتاسیوم از جمله این مواد هستند که به اتم های سبکتر تبدیل می شوند. انرژی آزاد شده طی این پروسه تبدیل شامل امواج پر انرژی و نیز ذراتی است که با سرعت زیاد حرکت می کنند، هیچکدام از این ذرات یا امواج قابل دید نیستند.

لازم به ذکر است که برخی از اتم های عادی مانند کربن یا رادون با وجود پایدار بودن، دارای ایزوتوپ های ناپایدار هستند. این مواد بالقوه می توانند تشعشعات رادیواکتیو داشته باشند.

تشعشع در مواد رادیواکتیو بصورت طبیعی رخ می دهد و مدت زمانی که لازم است تا نیمی از اتمهای بی ثبات تبدیل به اتمهای پایدار شوند را نیم عمر آن ماده رادیواکتیو گفته می شود. نیمه عمر مواد رادیو اکتیو می تواند از چند میلی ثانیه تا چند صد هزار سال باشد.

انرژی بسیار زیاد
همانطور که مشخص است ذخیر کردن و از بین بردن مواد رادیواکتیو سطح بالا نیاز به مدیریت و تکنولوژی بالا دارد، اما مشخص ترین و ساده ترین کار ایزوله کردن به منظور جلوگیری از انتشار تشعشع و نیز سرد کردن آنها است. از زمان دست یابی به روشهای صحیحی ذخیره و دفن اولین زباله های اتمی، بیش از 40 سال است که می گذرد و کشورها ناچار هستند که همچنان آنها را در شرایط خاص نگهداری کنند.

حدود 30 گرم از یک زباله اتمی سطح بالا می تواند حدود 8000 کیلووات ساعت انرژی تولید کند. این مقدار انرژی معادل چیزی حدود 8 تن ذعال سیاه با کیفیت بسیار بالا است. بنابراین مشاهده می کنید که حتی زباله های مواد رادیواکتیو تا چه حد می تواند حاوی انرژی باشند که اگر درست مهار نشود، خطر ساز خواهد بود.

دفن اورانیوم مصرف شده
پس از استفاده از اورانیوم برای تولید انرژی در رآکتور هسته ای، این سوخت دیگر قابل استفاده نیست و باید به روشی بازیافت یا دفن شود، که به دلیل تشعشع زیاد کار ساده ای نیست.

روش کار این است که معمولآ سوخت مصرف شده را در حوضچه هایی برای سرد شدن اولیه نگهداری می کنند، به این ترتیب علاوه بر سرد شدن تا حدی از شدت تشعشع آنها کاسته می شود. این حوضچه ها به گونه ای ساخته شده اند که اجازه وارد کردن آسیب به طبیعت را از این مواد می گیرند، درواقع می توان برای مدتهای طولانی این زباله ها را در این حوضچه ها نگهداری کرد اما به دلایل بسیاری از جمله موارد اقتصادی این کار ممکن نیست.

لذا باید روی سوخت فرآیندهایی انجام بگیرد تا بتوان آنرا در انبارهایی که از آنها نام بردیم ذخیره کرد. این فرآیندها شامل فعالیت هایی است که توسط آنها اورانیوم و پلوتونیوم (پلوتونیوم به دلیل سادگی عملیات fission بیشتر در ساخت سلاح های اتمی بکار برده می شود) از سایر مواد جدا می شوند. برای اینکار میله های سوختی را خرد کرده و آنها را در ظروف اسید قرار می دهند، اورانیوم و پلوتونیوم بازیافت شده به ابتدای چرخه سوخت باز می گردند تا قابل استفاده شوند و مازاد تفاله های سوختی را برای دفن آماده می کنند.