تبلیغات
The Medical Radiation Engineering - مطالب Peaceable Nuclear Energyاستفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای
 
The Medical Radiation Engineering
Nuclear for peace...
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : مهدی
مطالب اخیر
آرشیو وبلاگ
نویسندگان
چهارشنبه 23 فروردین 1385 :: نویسنده : Amir

دستیابی کامل ایران به چرخه سوخت هسته ای مبارک

نور است در هر ذره ای، ما نور نور نور تو
تو خضر راه عاشقان، ما موسی ای در طور تو
در طور نوری دیده ام، نور عبوری دیده ام
در ذره شوری دیده ام، این ذره و این شور تو
از خویش دورم این زمان، محو حضورم این زمان
لبریز نورم این زمان، پاینده بادا نور تو
بگشای راه بسته را، بنواز جان خسته را
بشکن دوباره هسته را، عشق است تا منظور تو
ما اهل صلیم و صفا، ماییم از درد و دوا
خورشید می خواند نوا، با زخمه تنبور تو
می ریزد این بن بست ها، با فکر ها با دست ها
تلخند این بدمست ها، شیرین شده انگور تو
ای دشمن بنیان ما، ای رهزن ایمان ما
هر روز هر شب آتشی، سر می زند از گور تو
فردای نورانی نگر، دلهای قرآنی نگر
ایران ایمانی نگر، هورا دل مسرور تو
آب است و خاک است و هوا، نور است و عشق است و صفا
شور نطنز و اصفهان، در گوشه ماهور تو !





نوع مطلب : Peaceable Nuclear Energyاستفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

گذری بر تاریخچه معا هده منع تولید و تکثیر سلاح های هسته ای NPT
 

موضوعی که الان موجب این همه جنجال شده و در صدر مسایل مهم سیاست خارجی کشورهای بزرگ دنیا یعنی آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان قرار گرفته ، موضوع برنامه انرژی هسته ای ایران است.

مقام های کشورهای مزبور در بالا ترین سطح سیاسی، برای هر موضوعی دیگری که با یکدیگر دیدارمی کنند، به موضوع پرونده هسته ای ایران هم می پردازند. اهمیت این موضوع محدود به ایران نمی شود هیچ موضوع مربوط به ایران تا کنون این چنین در سطح بین المللی اهمیت پیدا نکرده است

علت و اساس این مشکل بر می گردد به سال 1968 در این سال با ابتکار کشورهای غربی دارای فناوری هسته ای پیمانی منعقد شد که به پیمان منع تولید و تکثیر سلاح های هسته ای معروف است.

این پیمان در آن سال توسط تعداد زیادی از کشورها امضا شد. معمولا پیمان هایی که بین کشورها امضا می شود فوری لازم الاجرا نمی شوند . لازم الاجرا شدن مدتی طول می کشد و این طول کشیدن برای این است که متن پیمان بعد از امضا شدن معمولا به مجلس کشور فرستاده می شود و در مجلس باید متن پیمان را بر رسی کنند و اگر نماینگان به این نتیجه رسیدند که پیوستن به این پیمان اشکالی ایجاد نمی کند این پیمان تایید و سپس تصویب می شود.

بنابر این امضا کردن یک سند الزام حقوقی همه جانه و قطعی ایجاد نمی کند.
NPT در سال 1970 لازم الاجرا شد.در مذاکراتی که مابین سال های 65 تا 68 برای انعقاد NPT صورت گرفت. یک پاره ای از کشورها از جمله هند که امروز یک بازیگران اصلی است، خیلی سخت گیری می کردند و این پیمان را نقد می کردند.

نظر هند و پارهای از کشورهای جهان سوم این بود که پیمانی در حال شکل گرفتن است که هدف عمده آن بستن دست و بال کشورهای فاقد فناوری هسته ای است. به نظر هند کشورهای غربی فناوری هسته ای را بدست آورده بودند و حتی بمب هسته ای هم داشتند وحال که نوبت کشورهای جهان سوم رسیده بود که فناوری هسته ای بدست آورند، غربی ها سعی داشتند که جلوی این امر را بگیرند .هند نهایتا پیمان را امضا نکرد. به تبعیت هند پاکستان هم پیمان را امضا نکرد . همان طور که می دانید هر دوی این کشورها امروز قدرت های هسته ای هستند.



اهداف پیمان:

این پیمان سه هدف متفاوت دارد

هدف اول:
هدف اول منع گشترش سلاح های هسته ای است . یعنی از تولید سلاح های هسته ای جدید جلوگیری شود.



هدف دوم:
هدف دوم خلع سلاح هسته ای است. کشورهایی دارای سلاح هسته ای متعهد شدند که بتدریج و حداکثر ظرف 25 سال از تاریخ لازم الاجرا شدن پیمان همه سلاح های هسته ای خود را از بین ببرند.
پیمان ها ی بین المللی معمولا زمان اعتبار محدود ندارند ، ولی این پیمان از ابتدا قرار بود 25 سال بیشتر اعتبار نداشته باشد. بنابر این چون پیمان در سال 1970 لازم الاجرا شد تا سال 1995 ادامه داشت.



هدف سوم:
هدف سوم که مربوط به وضع ایران هم می شود استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای است . خود پیمان این امکان را ایجاد کرده بود که کشورهای عضوبرای مقاصد صلح آمیز از انرژی هسته ای استفاده کنند.

چند ماده از این پیمان که از اهمیت خاصی بر خوردار هستند



ماده سوم
NPT

یکی از مواد مهم
NPT ماده سوم آن است. بنابر این ماده کشورهای عضو موظفند موافقت نامه ای دو جانبه با آژانش بین المللی انرژی اتمی منعقد کنند. این آژانس طبق معاهده NPT به عنوان دستگاه ناظر اجرای صحیح تعهدات کشورهای عضو تعین شده است موافقت های دو جانبه اعضای NPT با آژانس بین المللی را موافقت نامه های پادمان یا Agrements Safeguard می نامند که در واقع موافقت نامه ضمانت اجرای صحیح NPT است .
منظور از موافقت نامه پادمان این است که کشور عضو طی ترتیباتی با آژانش اجازه دهد که از تاسیسات هسته ای کشور عضو بازدید کند و تایین کند که آیا کشور فعالیت های هسته ای کشور واقعا صلح آمیز است یا خیر. ایران هم البته چنین توافقنامه پادمان با آژانس بین المللی انرژی هسته ای را امضا کرده است.

ماده چهارم
NPT

ماده ای که ایران به آن بسیار استناد می کند و بخش اصلی استدلال های خقوقی اش را برمبنای آن قرار می دهد ماده چهارم
NPT است. این ماده معنی چند پهلویی دارد. و چون مهم است اجازه بدهید من آن را بخونم. این ماده از دو بند تشکیل شده است.

مضمون بند اول این ماده چهار این است که هیچ چیز دراین پیمان نباید به نحوی تفسیر شود که بر حق جدایی ناپذیر همه اعضای این پیمان به توسعه تحقیقات مربوط به تولید و استفاده از انرژی هسته ای برای مقاصد صلح آمیز بدون تبعیض و مطابق سایر مواد این پیمان تاثیر بگذارد.

به این ترتیب این بند تاکید بر این دارد که استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای حقی جدایی ناپذیر است.

بند دوم ماده 4 اعضای این پیمان متعهد می شوند که به کامل ترین وجه از حق شرکت در مبادله ابزار، مواد،اطلاعات علمی و فنی برای استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای بر خوردار شوند و چنین مبادله ای را تسهیل کنند.

این بند کشورهایی دارای فن آوری هسته ای راموظف ساخته که به کشورها ی فاقد چنین فن آوری کمک لازم را برای دستیابی به فن آوری بنمایند . این کمک می تواند هم به صورت فردی و هم با مشارکت سایر اعضا و از طریق آژانس بین المللی انرژی هسته ای معطوف به کشورهای عضوی
که فاقد سلاح هسته ای هستندو الاالخصوص کشورهای جهان سوم باشد.
از دیدگاه کشورهای جهان سومی روشن است که کشورهای غربی صاحب فن آوری هسته ای از نظر حقوقی موظف اند که فن آوری هسته ای برای مقاصد صلح آمیز به کشورهای فاقد آن انتقال دهند ولی چنین نکرده اند. من تا چند لحظه دیگر علت کوتاهی کشورهای غربی را در این زمینه توضیح می دهم. این کوتاهی نه در مورد ایران بلکه همه کشورهای جهان سوم بوده است.

در حال حاضر 189 کشور دنیا از مجموع 192 کشور عضو سازمان ملل عضو این پیمان هستند و آن را تصویب کرده اند .کمتر پیمان بین المللی را پیدا می کنید که این تعداد کشور عضو دارد.

گذری بر پیشینه برنامه هسته ای ایران

ایران در سال 1970 و به عنوان یکی از اولین کشورها این پیمان را تصویب کرد و کمی بعد سازمان انرژی اتمی ایران را تاسیس نمود. در دهه 1350 تعدادی از فارق التحصیلان ایرانی در رشته های مربوط به انرژی هسته ای در استخدام این سازمان مزبور در آمدند و عده ای دانشجو به خارج از ایران فرستاده شدند.

پیش از انقلاب ایران موفق شد یک ساختار زیر بنایی این سازمان را ایجاد بکند، . فرصتی برای این که طرحی را به طور کامل راه اندازی نماید نشد.

نکته جالب اینکه پروزه بوشهر و ساحت اولین راکتور هسته ای ایران به آلمان سپرده شد. فرانسه پروژه دارخوین را به عهده گرفت. آمریکا یکی از تشویق کنندگان عمده ایران برای از سرمایه گذاری در برنامه انرژی هسته ای ایران بودو اعتقاد داشت که ایران تا سال 2000 باید حدود 22000 مگاوات انرژی هسته ای تولید کند. ذکر این سابقه با توجه به موضع فعلی کشورهای یاد شده جلب توجه است.

بی تاثیر شدن ماده چهارم

در فاصله زمانی کوتاهی پس از لازم الاجرا شدن
NPTدر سال 1970 کشورهای غربی متوجه اشکالات اساسی این پیمان شدند.انجام اولین آزمایش اتمی هند در سال 1974 باعث افزایش پیش از پیش نگرانی کشورهای باشگاه اتمی دنیا گردید. برای این کشورها روشن بود که کشورها حقیقت را در مورد ماهیت برنامه اتمی خود اعلام نمی کنند. بعلاوه این کشورها به نقاط ضعف نظام بازرسی آژانس از تاسیسات هسته ای کشورها ی عضو پی بردند.

نگرانی ناشی ازپنهان کاری کشورها و ضعف سیستم بین المللی بازرسی باعث شد که کشورهای غربی در سال 1976 تصمیمی نا نوشته گرفتند که امروزه در گفتگوهای مربوط به برنامه هسته ای به عنوان خط مشی 76 از آن نام برده می شود.

خط مشی 76 عبارت از یک تعهد نامه نا نوشته میان کشورهای دارای فناوری هسته ای بود که از اجرای تعهدات ماده چهار پیمان
NPT در قبال کشورهای فاقد سلاح های هسته ای خود داری نمایند.
کشورهای دارای فناوری هسته ای شفاها به هم دیگر قول دادند که هیچ نوع کمکی هسته ای به کشوری که تا آن زمان فاقد چنین فن آوری نبودند ننمایند.

در نتیجه برای کشورهایی نظیر ایران و اصولا کشورهای جهان سوم که به فن آوری هسته ای دست نیافته بودنداستفاده از امکانات ماده چهار و دست یابی به فن آوری بسیار مشکل و حتی غطر ممکن شد. از همان سال ها هم کشورهای غربی برای تحصیل دانشجویان کشورهای جهان سوم در رشته های مربوط به دانش هسته ای در دانشگاه های اروپا و آمریکا مقرر داشتند.

کنترل شدید کشورهای غربی ادامه یافت و کشورهای جهان سوم هم یا با همکاری پاره ای از کشورهای دیگر دنیا و یا با استفاده از بازار سیاه به پیشبرد فن آوری لازم سعی می نمودند.

این وضع تا سال1990 ادامه داشت دراین سال دو موضوع مساله هسته ای کشورهای جهان سوم را حاد نمود. موضوع اول حمله عراق به کویت و متعقب آن حمله نیروهای متحد به رهبری آمریکا برای بیرون راندن عراق از کویت بود.

در جریان این حمله اطلاعات زیادی در مورد برنامه پیش رفته عراق در زمینه فناوری هسته ای بدست آمریکا افتاد. برای دنیا جای تعجب بود که با وجود اینکه اسراییل پایگاهای هسته ای عراق را در سال 1981بمباران کرده بود، عراق بدون توجه به کنترل های آژانس بین المللی انرژی هسته ای موفق شده بود برنامه پیش رفته ای در این زمینه داشته باشد.

پس از تسلیم عراق ، قرارداد آتش بسی که از سوی شورای امنیت سازمان ملل به عراق تحمیل شد مقرر داشت که بازرسان سازمان ملل متحد ، جدای از عملکرد آژانس بین المللی اتمی، با اختیارات تام، از همه نقاط مظنون در عراق دیدار کنند.

موضوع دومی که پیش آمد آفریقای جنوبی بود. این کشور به طور داوطلبانه اعلام کرد که برنامه پیش رفته ای دارد ، ولی تصمیم گرفته که جنبه های نظامی این برنامه را فورا قطع کند. این اعلام بیش از پیش نارسلیی نظام بازرسی آژانس بین المللی انرژی هسته ای را آشکار ساخت.
همزمان با شروع کنترول تاسیسات عراق در سال های 1993 و1994 در زمان پریزیدنت کلینتون در حالیکه یک سال به پایان اعتبار
NPT باقی مانده بود ، با اصرار و ابتکار کشورهای غربی NPT به طور نامحدود تمدید گردید.



تمدید نا محدود
NPT

تمدید نامحدود
NPT اقدامی لازم و مهم بود ولی برای تقویت سیستم نظارت کافی نبود. کشورهای عضو استدلال کردند که NPT به صورت قبلی اش تاثیر لازم را نداشته و کنترل های آژانس موثر واقع نشده است. بعلاوه اطلاعات موجود نشان می داد که کشورهای دیگری نظیر برزیل ، تایلند و کره جنوبی و کره شمالی هم بشدت در پی دستیابی به استفاده های نظامی از انرژی هسته ای هستند. در نتیجه کشورهای عضو تصمیم گرفتند که NPT را با سند جدیدی به نام پروتکل الحاقی تکمیل کنند.
در حقوق بین الملل معمول است چنانچه نخواهید اصل سند را به علت مقرارت وقت گیر تغییر دهند، سند مجزایی تنظیم می کنند. پروتکل هم بر حلاف یک معاهده ، معمولا هم مذاکره و هم امضا و تصویبش می تواند بسیار سریع صورت گیرد.پروتکل الحاقی
NPT در سال 1996 امضا و در سال 1997 لازم الاجرا شد. هدف در آن زمان این بود که پایان سال 2005 همه اعضای NPT به پروتکل الحاقی ملحق شوند.



پروتکل الحاقی چیست

قبل از تصویب پروتکل الحاقی ، اساس بر این بود که اگر آژانس بین المللی اتمی می خواست از تاسیسات هسته ای یک کشور عضو بازدید کند ، مطابق موافقتنامه پادمان با آن کشور آژانس باید مدتی قبل مقام های کشور مورد نظر را از قصد خود آگاه می کرد و تقاضای روادید برای بازرسان آژانس می نمود. این مقررارت فر صتی برای پنهان کاری احتمالی به کشورهای عضو می داد.

پروتکل الحاقی حدود اختیارات آژانش را برای بازرسی تاسیسات کشورهای عضو به طرز چشم گیری وسعت بخشید. نتیجه این افزایش اختیارات این است که آژانس می تواند بر اساس مقررات پروتکل عملا هر زمان که بخواهد فقریبا هر نقطه و تاسیساتی را بازدید کند. پروتکل این اختیار را به آزانس می دهد که با ضرب الاجل بسیار کوتاه ، در پاره ای موارد 24 ساعت ، به بازدید تاسیسات بپردازد و روادید لازم را در فرودگاه دریافت دارد. با این همه اختیارات آژانس نا محدود و بدون قید وشرط نیست. یکی از نتایج اصل برابری کشورها در حقوق بین الملل این است که یک سازمان نین المللی مجاز نیست که راسا هر جایی را در داخل یک کشور خواست بازدید نماید. هر کشوری اسرار نظامی دارد و یک سازمان بین المللی نه امکان و نه اجازه دارد که هر جا و هر کسی را که می خواهد ببیند. منظور این است که تاسیسات وتشکیلاتی که به نحوی با برنامه انرژی اتمی ممکن است ارتباط داشته باشند بتوانند مورد بازدید قرار گیرند. یکی از دلایلی که ایران تا همین هفته پیش اجازه نمی داد آژانس بین المللی از مجتمع پارچین بازدید کند این بود که این بود که این مجتمع یک تاسیس نظامی مرتبط به سپاه پاسداران است و ایران اصرار داشته است که در این مجتمع هیچ فعالیت هسته ای صورت نگرفته است. آژانس بین ا لمللی انرژی هسته ای بر اساس اطلاعاتی گروه های مخالف رژیم جمهوری اسلامی در اختیارش گذاشته نسبت به ماهیت فعالیت های این مجتمع سو ظن پیدا کرده و در خواست بازدید از آن را داشته است. ایران هم نهایتا ناچار شده به این بازدید تن بدهد.

در مورد پروتکل الحاقی این سو تفاهم موجود است که آژانس هر زمان بخواهد می تواند. هر چند بازرسی را بدون اطلاع قبلی به هر نقطه ای که می خواهد بفرستد. واقعیت این است که تعداد بازرسان مشخص است ، به هر حال باید حد اقل 24 ساعت قبلاز ورود بازرسان به کشور عضو اطلاع داده شود و بازدید از نقاطی که مورد توافق کشور عضو است صورت بگیرد. هر کشوری در داخل مرزهای خودش حاکمیت مطلق دارد و نباید و نمی تواند زیر بار دیکته یک کشور دیگر و یا یک سازمان بین المللی قرار بگیرد. در حال حاضر 70 کشور عضو پروتکل الحاقی هستند و به احتمال زیاد تا پایان سال جاری مسیحی هد ف اولیه که پیوستن همه اعضای
NPT به پروتکل بود حاصل نمی شود نکته جالب اینکه نه آمریکا و نه روسیه که اصرار به عضویت ایران دارند ، خود به پروتکل الحاقی نپیوسته اند.

 





نوع مطلب : Peaceable Nuclear Energyاستفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه 25 بهمن 1384 :: نویسنده : Amir

ایران و این ۶ راکتور هسته ای

رآكتورهای تحقیقاتی



رآكتور آب سنگین ایران

ایران طی چندین سال جهت دستیابی به رآكتور تحقیقاتی آب سنگین به تعدادی از كشورها از جمله هند، چین و روسیه نزدیك شد و تماس برقرار كرد، اما آمریكا این تلاش‌های ایران را مسدود و بلوكه نمود، لذا ایران پس از شكست در یافتن یك منبع عرضه‌كننده خارجی، بر طراحی یك رآكتور داخلی متمركز شد و در این راستا از مؤسسات روسی نیز كمك گرفت. ایران در می 2003 به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اعلام كرد كه قصد دارد یك رآكتور تحقیقاتی متوسط آب سنگین 40 مگاواتی (40 IR) برای استفاده در زمینه تحقیقات و توسعه و نیز تولید ایزوتوپ‌های صنعتی و دارویی بسازد. اعلام این طرح (40 IR) موجب نگرانی در گسترش سلاح‌های هسته‌ای می‌شود، زیرا به نظر می‌رسد، رآكتور مورد نظر برای ساخت، بسیار بزرگ‌تر از هدف اعلام‌شده برای آن است و نیز به این دلیل كه این نوع رآكتور، می‌تواند پلوتونیوم تسلیحاتی كافی برای تهیه یك یا دو سلاح هسته‌ای در سال تولید كند و همچنین لازم به ذكر است كه 6 تا 8 كیلوگرم پلوتونیوم برای ساخت یك سلاح انفجاری ساده مورد نیاز است. چنانچه رآكتور 40ـ IR با تمام ظرفیت و شبانه‌روزی طی یك سال فعالیت كند، بنا بر محاسبات موجود، می‌تواند سالانه حدود 14 كیلوگرم پلوتونیوم تولید كند. البته تولید واقعی پلوتونیوم كمتر خواهد بود و در چنین وضعی، زمان برای تجدید سوخت و تعمیر و نگهداری ایجاد می‌شود. برای مثال؛ این رآكتور ضمن فعالیت با 75 درصد از ظرفیت خود، می‌تواند سالانه حدود 11 كیلوگرم پلوتونیوم تولید كند.

طرح رآكتور فوق، نمونه یك رآكتور تحقیقی متوسط آب سنگین است كه حدود 10 تن اورانیوم طبیعی به عنوان سوخت UO2 استفاده می‌كند. این نوع سوخت در مجموعه سوختی عمومی در یك آوند رآكتوری چرخشی جاسازی می‌شود. حدود 80 تا 90 تن آب سنگین برای راه‌اندازی و آغاز فعالیت این رآكتور مورد نیاز است كه حدود یك تن دیگر از آب سنگین برای جایگزینی ضایعات معمول در آب سنگین موجود در رآكتور طی یك سال مورد احتیاج می‌باشد. رآكتور 40ـ IR در محلی نزدیك به خنداب، واقع در شمال غربی اراك و حوالی جایگاه كارخانه تولید آب سنگین اراك در حال ساختن است. كارخانه مزبور برای رآكتور 40ـ IR آب سنگین تولید می‌كند. احداث این كارخانه با همكاری فنی روس‌ها و در نیمه دهه 1990 انجام شد؛ این كارخانه فعالیتش را در آگوست 2004 با ظرفیت تولیدی 8 تن آب سنگین در سال آغاز كرد. به این ترتیب، این كارخانه نیازمند فعالیت با حداكثر ظرفیت برای حدود یك دهه است تا آب سنگین كافی برای ادامه فعالیت رآكتور 40ـ IR تولید كند. به هر حال، ایران در اكتبر 2003 به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اعلام كرد كه ساخت دومین خط تولید را در اراك برای دو برابر كردن ظرفیت تولیدی سالانه جهت تهیه حدود 16 تن آب سنگین در هر سال آغاز كرده است. این كشور در اكتبر 2004 ضمن پایه‌ریزی زیرساخت‌های اصلی ساختمان مورد نیاز، ساخت نوع غیرنظامی رآكتور 40ـ IR را آغاز كرد. تهران برآورد می‌كند كه فعالیت این رآكتور در سال 2014 شروع شود. به هر حال، چون ایران پیشتر هرگز تجربه طراحی و ساخت رآكتور را نداشته، احتمالا تأخیراتی در این طرح رخ می‌دهد.

رآكتور بوشهر

هرچند ایران اعلام كرده كه می‌خواهد تا پیش از سال 2021، برق با استفاده از نیروی هسته‌ای هفت هزار مگاوات تولید كند، به نظر می‌رسد، این برنامه بلندپروازانه حتی با بهره‌گیری از كمك خارجی، ناموجه باشد. تنها نیروگاه هسته‌ای ایران، نیروگاه هسته‌ای بوشهر با یك رآكتور هزار مگاواتی است كه طبق برنامه‌ریزی انجام‌شده در اواخر سال 2006، فعالیت‌های كامل خود را آغاز می‌كند. رآكتور مزبور، سابقه‌ای پر از تحول و تغییرات دارد. مجتمع نیروگاه هسته‌ای بوشهر كه اساسا در سال 1974 فعالیت خود را آغاز كرد، قرار بود، دو رآكتور آب سبك 1300 مگاواتی را در خود جای دهد كه توسط یك شركت آلمانی به نام «Kraftwerk Union» ساخته شده بودند؛ اما شركت مزبور با وقوع انقلاب در ایران در سال 1979 از همكاری با این كشور در این زمینه صرف‌نظر كرد. ساختمان نیروگاه هسته‌ای بوشهر طی سالیان زیاد بی‌استفاده ماند و بر اثر بمباران آن ـ طی جنگ ایران و عراق ـ خساراتی به آن وارد شد.

در سال 1995 وزارت انرژی هسته‌ای روسیه موافقت كرد كه یكی از رآكتورهای بوشهر را تكمیل و یك رآكتور آب سبك تحت فشار هزار مگاواتی را كه طرح آن مبتنی بر رآكتور روسی مدل 1000ـ VVER بود، در ساختمان اصلی رآكتور نصب كند. به دلیل بسیاری از تأخیرها كه معلول عوامل فنی و سیاسی هستند، رآكتور مزبور، قرار است در پایان سال 2005 در جایگاه خود نصب شود، به همین خاطر، منتظر دریافت محموله سوخت اولیه (اورانیوم غنی‌شده سطح پایین) است تا آزمایش‌های راه‌اندازی انجام شود.


در اواخر فوریه 2005 روسیه و ایران موافقتنامه‌ای امضا كردند كه به موجب آن، قرار شد، روسیه به مدت ده سال سوخت تازه برای نیروگاه هسته‌ای بوشهر عرضه كند و متقابلا ایران سوخت‌‌های مصرف‌شده را به روسیه بازگرداند. بنا بر گزارش‌های موجود، جزییات این موافقتنامه كه به طور عمومی، آشكار و منتشر نشده، حاوی مفادی برای كم كردن خطرات مرتبط با گسترش سلاح‌های هسته‌ای از راه محدودسازی میزان سوخت تازه در دسترس در ایران و لزوم بازگرداندن سوخت‌های مصرف‌شده به روسیه پس از دو یا سه سال سردسازی است. موافقتنامه مزبور ایجاب می‌كند كه محموله سوخت تازه اولیه در نیمه سال 2006 برای راه‌اندازی و آغاز فعالیت رآكتور تا پیش از پایان سال 2006 به ایران ارسال شود. مسكو به طور خصوصی به دولت‌های غربی گفته است تا وقتی كه تلاش‌های دیپلماتیك برای رسیدگی به موضوع فعالیت‌های هسته‌ای ایران پایان نیافته، از ارسال سوخت به ایران خودداری می‌كند. تدابیر حفاظتی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، سریعا هرگونه انحراف در مسیر سوخت نیروگاه بوشهر را مورد بازرسی و رسیدگی قرار خواهد داد.

عمل‌آوری مجدد

عمل‌آوری مجدد، روندی شیمیایی برای استخراج پلوتونیوم و اورانیوم از سوخت مصرف‌شده رآكتور است. رایج‌ترین روند مورد استفاده كه به عنوان استخراج پلوتونیوم و اورانیوم (PUREX) شناخته می‌شود، تجزیه سوخت در اسید و سپس اضافه كردن مواد شیمیایی به تركیب مایع است كه پلوتونیوم و اورانیوم را از ضایعاتی كه در حد بالایی همراه با رادیواكتیو هستند و به هنگام تابانیده شدن سوخت به وجود می‌آیند، تفكیك می‌كند.

اطلاعات مربوط به رایج‌ترین روند استخراج پلوتونیوم و اورانیوم (PUREX) به حد وسیعی در دسترس است و آزمایش‌ها و تجارب آزمایشگاهی مرتبط با استخراج مقادیر میلی‌گرمی از پلوتونیوم از مقادیر كیلوگرمی از اهداف سوختی تابانیده شده، بحران فنی مهمی برای اغلب تجهیزات تحقیقاتی كه دارای یك رآكتور و سلول‌های داغ هستند ایجاد نمی‌كنند. در هر صورت، تغییر روند فعالیت‌های آزمایشگاهی و كشاندن آنها به سمت اهداف صنعتی غیرنظامی یا نظامی ـ كه مستلزم عمل‌آوری چندین تن سوخت مصرف‌شده رادیواكتیوی سطح بالا برای استخراج مقادیر كیلوگرمی از پلوتونیوم است ـ یك بحران مهندسی جدی‌تر است. ایران طی اعلامیه‌ای كه در اكتبر 2003 به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ارائه كرد، پذیرفت كه تجارب و آزمایش‌های عمل‌آوری مجدد اعلام نشده در مركز تحقیقات هسته‌ای تهران در سال‌های 1988 تا 1993 را انجام داده بود. بنا بر اطلاع ایران، 9/6 كیلوگرم دانه‌های تهی‌شده UO2 كه در مركز فناوری هسته‌ای اصفهان تولید شده بود، به مدت حدود دو هفته در رآكتور تحقیقاتی تهران تابانیده شده بود.

حدود نیمی از دانه‌های تابانیده شده با استفاده از سه جعبه دستكش حفاظت‌شده كه در یك سلول داغ در ساختمان امنیت هسته‌ای مركز تحقیقات هسته‌ای تهران قرار داده شده بودند، دوباره عمل‌آوری شدند و پلوتونیوم تفكیك‌شده ـ در شكل محلول پلوتونیوم ـ در آزمایشگاه‌های جابربن‌حیان انبار و همچنین نیم دیگر دانه‌های (ساچمه) تابانیده شده UO2 ضمن قرار گرفتن در ظروف شدیدا حفاظت‌شده در مركز تحقیقات هسته‌ای دفن شدند.

بنا بر اعلام ایران، جعبه‌های دستكش‌ها كه در تجارب و آزمایش‌های تفكیك پلوتونیوم مورد استفاده قرار گرفته بودند، در سال 1993 به آزمایشگاه‌های جابربن‌ حیان منتقل و سپس از آنها در سال 1999، پس از رفع آلودگی برای تولید ید استفاده شده است.

این در حالی است كه ایران می‌گوید: این جعبه‌های دستكش‌ها در سال 2000 از مركز تحقیقات هسته‌ای تهران به انباری در مركز فناوری هسته‌ای اصفهان منتقل شده‌اند.
آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در راستای تلاش برای تشخیص صحت و سقم محتوای اعلامیه ایران، اقدام به نمونه‌برداری از محلول پلوتونیوم، ظروف حاوی UO2 تابانیده شده و جعبه‌های دستكش‌ها ـ كه گفته شد، از آنها برای آزمایش‌ها و تجارب عمل‌آوری مجدد استفاده شده ـ كرد. آژانس با بهره‌گیری از نتایج نمونه‌برداری‌ها، كشف كرد كه چند تناقض بین آنچه مشاهده كرده و اعلامیه‌های ایران، وجود دارد. این سازمان، نخست این‌گونه استنباط كرد كه میزان پلوتونیوم تفكیك‌شده (حدود 100 میلی‌گرم)، بیش از مقداری است كه از سوی ایران اعلام شده (حدود 200 میكروگرم).

ایران در ماه می سال 2004 بر اساس برآورد دقیق‌تری از میزان پلوتونیوم تولیدشده، پذیرفت كه میزان بالاتر درست بوده است. استنباط دوم آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، این بود كه میزان پلوتونیوم 240 در یك جعبه دستكش‌ها ـ كه گفته شد از آنها در تجارب و آزمایش‌ها استفاده شده ـ بیشتر از میزان پلوتونیوم 240 در محلول پلوتونیوم كه توسط سازمان مزبور از آنها نمونه‌برداری انجام شد، بود. ایران در توضیح مربوط به این تناقض و اختلاف گفت كه جعبه دستكش‌ها برای انجام آزمایش‌ها و تجارب به كار گرفته شد، لذا باعث آلوده شدن آن به پلوتونیوم 240 پیش از انتقال آن به سلول داغ كه تجارب عمل‌آوری مجدد در آنجا انجام گرفت، شد. به نظر می‌رسد آژانس بین‌المللی انرژی اتمی این توضیح را بپذیرد. سرانجام این‌كه این سازمان با بررسی محلول پلوتونیوم دریافت كه به رغم این‌كه ایران گفته بود، مورد متعلق به 12 تا 16 سال پیش است، خیلی تازه‌تر بود و این نكته، نشان می‌داد كه تجارب عمل‌آوری مجدد توسط ایران برخلاف آنچه سال 1993 كه به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اعلام شده بود، در گذشته خیلی نزدیك انجام شده است. ایران در می 2005 به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اطلاع داد كه برای تصفیه نمونه‌های پلوتونیوم تجارب تازه‌تری در سال‌های 1995 تا 1998 انجام داده است.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، هیچ‌گونه سند و مدركی دال بر این‌كه ایران فعالیت عمل‌آوری مجدد را فراسوی تجارب آزمایشگاهی در سلول‌های داغ در مركز تحقیقات هسته‌ای تهران، كه بسیار كوچك‌تر از آن است كه بتواند سالانه پلوتونیوم كافی برای حمایت از یك برنامه تسلیحات هسته‌ای تفكیك كند، انجام داده، نیافته است. بنا بر گزارشی از دولت فرانسه، ایران تلاش كرده است تا تعدادی از سازنده‌های كنترل از راه دور و پنجره‌های سلول داغ حفاظت شده را در سال‌های 2000 تا 2002 از شركت‌های فرانسوی خریداری كند، چرا برای عمل‌آوری دوباره سوخت مصرف‌شده، كاربرد داشتند.

ایران اینك چهار رآكتور تحقیقاتی را اداره می‌كند كه بزرگ‌ترین آنها، رآكتور تحقیقاتی تهران است كه در مركز تحقیقات هسته‌ای تهران قرار دارد. این رآكتور كه در سال 1967 توسط آمریكا به ایران داده شده، یك رآكتور تحقیقاتی 5 مگاواتی است كه از آب سبك استفاده می‌كند. آمریكا پیش از وقوع انقلاب در ایران حدود 5 كیلوگرم سوخت اورانیوم غنی‌شده سطح بالا به این كشور داد كه تحت نظارت تدابیر حفاظتی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در انبار سوخت مصرف‌شده در محل رآكتور تهران نگهداری می‌شود. این رآكتور در سال 1993 برای استفاده از سوخت غنی‌شده 7/19 درصدی كه با توافق ضمنی آمریكا توسط آرژانتین به ایران عرضه شده بود، تغییر وضعیت داد، زیرا سوخت غنی‌شده سطح پایین؛ نگرانی كمتری درخصوص گسترش سلاح‌های هسته‌ای برمی‌انگیزد.

محتوای سوخت عرضه‌شده توسط آرژانتین شامل 28 ظرف سوخت اورانیوم با آلیاژ اكسید آلومینیوم است كه مجموعا حدود 30 كیلوگرم اورانیوم دارد. دو رآكتور تحقیقاتی كوچك‌تر كه در سال‌های 1994 و 1995 توسط چین به ایران عرضه شده‌اند، در مركز فناوری هسته‌ای اصفهان قرار دارند. یكی از آنها یك رآكتور با منبع كوچك نوترونی است كه با آب سبك 30 كیلوواتی كار كرده و از مقدار بسیار كمی از عناصر سوختی اورانیوم غنی شده 90 درصد با آلیاژ آلومینیوم استفاده می‌كند و دیگری، رآكتور آب سنگین قدرت صفر (Heavy Water Zero Power Reactor) و صد واتی است كه از عناصر سوخت فلز اورانیوم طبیعی استفاده می‌كند و از آب سنگین به عنوان تعدیل‌كننده بهره می‌گیرد. مضافا این‌كه یك رآكتور بسیار كوچك آب سبك با حساسیت كم نیز در آنجا قرار دارد. هیچ‌یك از این رآكتورهای تحقیقاتی، تهدیدی جدی در زمینه گسترش سلاح‌های هسته‌ای نیستند، زیرا بسیار كوچك‌تر از آن هستند كه مقادیر كافی از پلوتونیوم تولید كنند، اگرچه رآكتور تحقیقاتی تهران برای تابانیدن اهداف سوخت UO2 برای انجام تجارب و آزمایش‌های عمل‌آوری مجدد در مقیاس آزمایشگاهی به كار گرفته شده بود.




نوع مطلب : Peaceable Nuclear Energyاستفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دوشنبه 24 بهمن 1384 :: نویسنده : Amir

Nuclear Data Section

Atomic and Nuclear Data for Applications

Both the development and maintenance of nuclear technologies rely on the availability of atomic, molecular and nuclear data to provide accurate numerical representations of the underlying physical processes. Essential data include energy-dependent reaction probabilities (cross sections), the energy and angular distributions of reaction products for many combinations of target and projectile, and the atomic and nuclear properties of excited states, and their radioactive decay data.

The Nuclear Data Section of the Division of Physical  & Chemical Sciences (NAPC) within the IAEA Department of Nuclear Sciences & Applications (NA) is responsible for undertaking Agency activities in the related areas of the development and dissemination of atomic and nuclear data for applications. Scientists in developing countries are assisted in their evolution of local capabilities for the generation and application of atomic and nuclear data through an active programme of technology transfer activities . All programme activities of the Nuclear Data Section are implemented as Projects within the Agency (see below).

Data for Applications

Modern nuclear facilities and applications have reached a high degree of sophistication. The safe and economical operation of these complex technologies require detailed and reliable design calculations. These calculations offer a valuable supplement to large-scale mock-up studies by providing very detailed information about system behaviour under both normal and off-normal conditions at a fraction of the cost of experiments. While simulation calculations are becoming more and more economical with the rapid advances in computer technology, the accuracy of these calculations is largely determined by the accuracy of the atomic and nuclear input data.

Within the field of fission reactor technology, one can identify the following specializations that rely on the availability of accurate atomic and nuclear data:

  • Fission reactor design
  • Nuclear fuel cycles
  • Nuclear safety
  • Nuclear safeguards
  • Reactor monitoring and fluence determination
  • Waste disposal and transmutation

Detailed data are required to design a modern nuclear reactor for electricity production and to make prudent decisions regarding the operation of the associated fuel cycle. These designs must conform with strict safety regulations and still remain cost effective. Accuracy requirements are very high, especially for the isotopes of uranium and plutonium and the major shielding and structural materials. There are also many nuclear applications outside the field of fission reactor technology that are of growing economic significance and require substantial data input:

  • Accelerator shield design
  • Fusion device design and plasma processing technologies
  • Personnel dosimetry and radiation safety
  • Production of radioisotopes for medical and industrial applications
  • Cancer radiotherapy
  • Radiation damage studies
  • Environmental monitoring and clean-up
  • Chemical analysis by activation methods
  • Detection of concealed explosives and illegal drugs
  • Exploration for oil and other minerals

Radiation therapy of cancer patients is an important example. Many patients are successfully treated with different types of nuclear radiation (photons, electrons, neutrons and charged particles). Accurate determinations of the dose delivered to a tumor and to the surrounding healthy tissue are crucial, and require extensive calibration calculations based on detailed and accurate atomic and nuclear data for the elements that comprise human tissue. The protection of medical personnel also requires the careful design of associated collimators and shields.

Data Measurement

Much essential atomic and nuclear data have been obtained by direct measurement. These expensive and demanding measurements are performed within the Member States, using particle accelerators and sophisticated radiation detectors. Thus, approximately 5 million nuclear data points have been measured and compiled into computerized form. However, the high costs of such experiments and the large number of possible combinations of target, projectile, projectile energy, reaction product, and product energy and angle prevent comprehensive measurements and compilations of all the data needed for all applications. Data specialists are forced to concentrate on the important requirements for specific current applications. Hence, the experimental database is much more complete for fission power needs than for fusion and non-power applications.

Data Compilation

After measurement, the resulting data need to be assembled into standardized computer databases, such as EXFOR and ALADDIN for further processing and application. The large task of data compilation is performed by staff members of the Nuclear Data Section in association with networks of co-operating data centres around the world.

Data Evaluation

After measurement and assembly, the compiled data require evaluation in order to produce tables of recommended values, which represent the primary information needed by data users. Evaluated data files must be complete (in terms of the intended use), and therefore available experimental data must often be supplemented with theoretical predictions (benchmarked against available experimental data where possible). As in the case of measurements, most data evaluation work is undertaken by specialists within Member States. The results of their work are made available to all other Member States by the Nuclear Data Section (see next paragraph) and co-operating data centres. Gaps in the experimental data can be very extensive for specific studies - for example, comprehensive calculations of neutron activation for fusion applications require neutron cross sections data for more than 15 000 individual activation reactions, and such data are directly available from experiments for only 10% of the identified reactions.

Data Dissemination

The Nuclear Data Section provides data users in Member States with cost-free and convenient access to numerical data needed in their applications. Most of the data can be retrieved online via the Internet by the interested user from the IAEA Nuclear Data Centre or the Atomic and Molecular Data Information System. Users receive exactly the information needed when required. The Agency has established international networks of atomic and nuclear data centres that ensure a high degree of consistency of the activities of the major data centres around the world. Whenever necessary, online access is supplemented by custom data retrievals performed by the data-centre staff of the Nuclear Data Section, with the results distributed electronically or by post to the requester. Capabilities have also been developed to produce and distribute CD-ROM versions of all of the Agency’s main nuclear-data databases. Even users not connected to the Internet can have fast desktop access to the same data that are available from the nuclear data Web server at the time that the CD-ROM "master" was produced. The CD-ROM is also the dissemination method preferred by scientists working with large libraries of relatively static data. As shown in the table, users have responded positively to these services.

YEAR 2000 2001 2002 2003
Interactive Nuclear Data Retrievals12199151252332132253
Interactive Atomic Data Retrievals15138201902923634544
CD-ROMs with Data Distributed on Request6488831108852

Data Development

The extensive Agency activities to collect and disseminate the data needed in a wide range of applications results naturally in the identification of specific areas where data are either missing or inadequate. IAEA Co-ordinated Research Projects (CRPs) are effectively developed and used by the Nuclear Data Section to contribute significantly to the development of new and improved data to meet these demands. Through the CRP mechanism, the finite resources of the Member States in the fields of data measurement and evaluation can be focused on those needs with the highest priority in the most important applications.  Thus, progress in data development is accelerated, while at the same time reducing the risk of duplication of effort.   Numerical data files produced by CRPs provide new products for dissemination by the Agency, a good example being the Reference Input Parameter Library . An active programme of publications and written reviews, including recommendations by international experts regarding future directions, can be made available to all Member States.

Technology Transfer

The CRPs described above also help developing countries to introduce skills and local infrastructure in the generation and application of atomic and nuclear data within their countries. Another mechanism for technology transfer is on-the-job training of fellows from developing countries (by the staff of the Nuclear Data Section). Probably the most visible means of technology transfer in the Section is the annual series of IAEA/International Centre for Theoretical Physics (ICTP) Nuclear Data Workshops , with participation of around 50 scientists from 25 to 30 developing countries over an intensive period of five weeks per year.

Subprogramme Activities

Atomic and Nuclear Data Activities include the following Projects:

Data Services, Data Networks and User Support -- establishment and maintenance of accurate and up-to-date atomic and molecular data libraries; collection and dissemination of all such data needed by the nuclear technologies of Member States; co-ordination of networks of national and regional data centres to promote the exchange of atomic and nuclear data needed for applications, and to maintain manuals and software for internationally-agreed database formats and exchange procedures.

Nuclear Data Standards and Evaluation Methods -- provision of know-how and facilities to enable users in Member States to produce evaluated nuclear data that satisfy the accuracy and consistency demanded by emerging nuclear technologies through the development of recommended evaluation methods and procedures.

Nuclear Data for Radiotherapy Using Radioisotopes or External Radiation Sources -- provision to Member States of nuclear data to quantify the production and use of radioisotopes and other radiation sources for cancer treatment.

Atomic and Molecular Data for Fusion Experiments -- enhancement of the competencies of Member States in their research into nuclear fusion through the provision of internationally-recommended atomic, molecular, plasma-material interaction and material properties databases.

Data for Th-U Fuel Cycle -- strengthening of energy technologies in Member States through the assessment of Th-U nuclear data needs, and the development of quality-assured data files for the Th-U fuel cycle.

Nuclear Data for Reactor Dosimetry -- augmentation of nuclear data for dosimetry reactions by assessing the data needs of Member States, develop the appropriate data files, and formulate data files of consistent nuclear data constants for specific applications within Member States.

Nuclear Data Libraries for Advanced Nuclear Facilities -- enhancement of the capabilities of Member States in the use of internationally-recommended cross section libraries for intercomparison studies of advanced concepts for nuclear power generation

.





نوع مطلب : Peaceable Nuclear Energyاستفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
یکشنبه 23 بهمن 1384 :: نویسنده : مهدی

در میان عموم مردم ، همین که صحبت از اورانیوم به میان می‌آید، بلافاصله بمب اتمی و سلاحهای کشتار جمعی ، که امروزه سخن روز محافل سیاسی و مطبوعاتی است، در اذهان تداعی می‌شود. اما بهتر است به این مطلب فکر کنیم که آیا اورانیوم و اصولا عناصر رادیواکتیو ، عناصری نفرین شده هستند که جز مرگ و کشتار فوق‌العاده دردناک مردم ، هیچ نفع دیگری به حال بشریت ندارند؟
اصولا اگر چنین است، پس چرا دانشمندان در طول قرون و اعصار گذشته و حال تمام تلاش و کوشش خود را و بالاتر و باارزش‌تر از همه عمر و جوانی خود را در این راه صرف نمودند و چه بسا مانند ماری کوری و دیگران در اثر همین تشعشعات رادیواکتیو جان خود را از دست دادند.
آیا ارزش دارد افرادی تمام عمر خود را در راه چیزی سپری کنند که عامل از بین برنده نسل او و افراد دیگر است؟ آنچه در این مقاله بیان می‌گردد، شرح کوتاه و مختصری است از خدمتی که اورانیوم ، این عنصر طبیعی برای بشریت و آسایش و راحتی او انجام داده است. همچنین به استفاده‌های نادرست و غلط از این منبع سرشار انرژی نیز نگاه کوتاهی خواهیم داشت.

نیروگاه هسته‌ای

پر واضح است که منابع انرژی الکتریکی که بشر از آنها برای تولید برق مصرفی خود استفاده می‌کند، سدهای آبی ، پیل‌های شیمیایی و موارد دیگر است. اما همه این منابع انرژی با وجود اینکه تقریبا کم‌هزینه هستند، اما دارای معایب زیادی هستند. اول اینکه مقدار انرژی الکتریکی حاصل از این منابع کم است، همچنین در مناطقی که از نظر آب در محرومیت هستند، تقریبا تولید برق از طریق احداث سد غیر ممکن است. همچنین برای تولید برق به این روشها ، نیاز به سوختهای شیمیایی که جزو منابع تجدیدناپذیر انرژی محسوب می‌شوند، وجود دارد.
بنابراین بهترین گزینه برای تولید انرژی الکتریکی کافی ، استفاده از انرژی هسته‌ای است. انرژی هسته‌ای دارای بازده فوق‌العاده زیادی نسبت به منابع دیگر انرژی برق می‌باشد. مشکل عمده فقط در تهیه تجهیزات و دستگاههای لازم برای غنی‌سازی اورانیوم و استفاده از آن برای تولید برق است و امروزه این تکنولوژی بیشتر در اختیار کشورهای صنعتی قرار دارد.
تقریبا در تمام سیستمهای تولید توان هسته‌ای موجود ، راکتور هسته‌ای منبع گرما برای به کار انداختن توربینهای بخار است. این توربینها مولدهای الکتریکی را درست به‌همان صورت به حرکت در می‌آورند که نیروگاههای نفت‌سوز یا ذغال‌سوز عمل می‌کنند. در یک نیروگاه هسته‌ای معمولی ماده شکافت‌پذیر به ‌جای ذغال‌سنگ یا نفت به‌کار می‌رود و بنابراین یک منبع جدید انرژی به صورت الکتریسیته فراهم می‌آورد.

کاربردهای دیگر

کاربرد اورانیوم و تشعشعات رادیواکتیو تنها به تولید انرژی الکتریکی خلاصه نمی‌گردد. به عنوان مثال ، در کشاورزی برای خشک‌کردن و بسته‌بندی میوه‌ها از آن استفاده می‌گردد. همچنین در پزشکی ، صنعت و موارد دیگر نیز کاربرد دارد. بنابراین همانگونه که اشاره شد، اورانیوم عنصری زشت و بی‌ارزش نیست که فقط وسیله‌ای برای کشتار مردم باشد.

اورانیوم آلت دست قدرتهای بزرگ

امروزه بحث استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای و مساله ساخت و تکثیر سلاحهای هسته‌ای و کشتار جمعی به عنوان سخن روز خوراک محافل مطبوعاتی جهان شده‌ است و قدرتهای بزرگ نظیر آمریکا از این وسیله به عنوان حربه‌ای برای حمله به کشورهای دیگر استفاده می‌کنند. به عنوان مثال همه مردم دنیا می‌دانند که از چندی پیش چنین ادعا می‌شد که کشور عراق دارای سلاحهای کشتار جمعی و تکنولوژی غنی‌سازی اورانیوم است و همین امر بهانه‌ای شد تا به این کشور حمله نظامی شود و بسیاری از مردم بی‌دفاع این کشور کشته ‌شدند، در صورتی که هنوز هم که هنوز است، هیچ ردی از این سلاحها در این کشور پیدا نشده‌است.
نمونه بارز این مساله کشورمان ایران است که چقدر مورد اتهام قرار می‌گیرد و با وجود اینکه هر ساله بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از آن بازدید کرده و صلح آمیز بودن آن را تایید می‌کنند، ولی هر از چند گاهی این مطلب در سرتیتر روزنامه‌های غربی قرار می‌گیرد که ایران در پی دست یافتن به تکنولوژی سلاحهای اتمی است.

اورانیوم در خدمت نابودی نسل بشر

قدرتهای بزرگ و کشورهای پیشرفته دنیا با اینکه در استفاده درست از اورانیوم برای خدمت به مردم خود سرمایه‌گذاری می‌کنند، اما همواره از قدرت فوق‌العاده تخریبی و کشتار آن نیز غافل نیستند و تقریبا در جهت استفاده منفی از این عنصر طبیعی نیز گام بر می‌دارند. هرچند استفاده منفی و نادرست از اورانیوم عواقب بسیار دردناکی مانند حادثه هیروشیما و ناکازاکی برجای می‌گذارد، ولی بازهم هیچ حرکتی در جهت جلوگیری از این کار صورت نمی‌گیرد.
درست است که ظاهرا سازمانهای بین‌المللی مانع آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و توافقنامه‌های بین‌المللی مانند معاهده منع تولید و تکثیر سلاحهای کشتار جمعی بوجود آمده است، اما گویی تمام این موارد برای کشورهای دیگر است و قدرتهای بزرگ و حامیان آنها از تمام این موارد مستثنی هستند.

سخن آخر

به هر حال امید است که بالاخره روزی انسان به این رشد عقلی برسد که تمام آفریده‌های خداوند برای آسایش و راحتی او خلق شده‌اند و این خود انسان است که به واسطه برخی مسایل به استفاده‌های نادرست از این منابع سرشار خدادادی اقدام می‌کند و چه بسا در این کار اقدام به ساخت ابزار و وسایلی می‌کند که زندگی خود او را تهدید می‌کند.





نوع مطلب : Peaceable Nuclear Energyاستفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 2 )    1   2   
پیوندها
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :