تبلیغات
The Medical Radiation Engineering - مطالب ابر پرتودرمانی
 
The Medical Radiation Engineering
Nuclear for peace...
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : مهدی
مطالب اخیر
آرشیو وبلاگ
نویسندگان
شنبه 31 مرداد 1394 :: نویسنده : Amir

رادیوتراپی(RADIOTHERAPY)


رادیوتراپی چیست ؟

1 2 3

رادیوتراپی (پرتودرمانی) نوعی درمان برای سرطان است که طی آن از پرتوهای پرانرژی و یونیزان با دوز بالا برای از بین بردن سلول های سرطانی و جلوگیری از گسترش آن ها استفاده می شود. در دوزهای پایین، از پرتو برای تصویر برداری از داخل بدن (مانند عکس از فک و دندان ها یا استخوان های شکسته) استفاده می شود. پرتویی که برای درمان استفاده می شود فقط دوز و انرژی بالاتری دارد.
عوارض جانبی پرتو درمانی:

خستگی دوران درمان:
تعدادی از بیماران چند هفته پس از شروع درمان احساس خستگی و ضعف می كنند و میزان فعالیت روزمره خود را كاهش می دهند. علل خستگی در
دوران درمان عبارتند از:
مصرف انرژی زیاد در بدن، اضطراب ناشی از بیماری، رفت و آمدهای روزانه برای درمان و اثرات پرتودرمانی بر سلول های سالم و بافت های طبیعی بدن.
اگر از عارضه خستگی ناراحت هستید می توانید طی مدت درمان، فعالیت خود را محدودتر و بیشتر استراحت کنید، مدت خواب شبانه را افزایش دهید، در صورت نیاز در طول روز چند استراحت کوتاه داشته باشید و سعی كنید برای انجام كارهای روزمره از اعضای خانواده كمک بگیرید.

4 5

ریزش مو:
ریزش مو در ناحیه تحت درمان، می تواند با شدت های متفاوتی پدیدار شود. پرتو درمانی موضعی بر روی موهای دیگر نقاط بدن اثری نخواهد داشت. در بیشتر موارد رویش مو پس از درمان، به طور طبیعی بازخواهد گشت ولی میزان رویش مجدد مو به ناحیه درمانی و مقدار اشعه داده شده بستگی دارد. در اكثر موارد ریزش مو ترمیم نمی شود.
شما می توانید ناحیه درمان (مثلا سر) را با كلاه یا هر پوشش دلخواه بپوشانید. برخی بیماران تا رویش مجدد مو از كلاه گیس استفاده می كنند.

6 7 8
بی اشتهایی:
در دوره پرتو درمانی ممکن است دچار بی اشتهایی شوید. تغییرات ایجاد شده در سلول های سالم می تواند سبب بروز تهوع، درد معده، تغییرات چشایی و تغییر در درک طعم غذاها و اختلال در بلع و یا سایر مسائل گردد كه درنهایت بیمار دچار بی اشتهایی می شود.
بیمارانی كه پرتو درمانی خارجی می شوند، نباید برای چند هفته دچار اختلال تغذیه شوند. حتی اگر میل به غذا ندارید سعی كنید پروتئین و كالری مورد نیاز را به بدن خود برسانید.
اختلال تغذیه و بی اشتهایی می تواند با كاهش قدرت بدنی شما، ترمیم بافتهای سالمی را که طی پرتودرمانی تخریب شده اند، به تاخیر اندازد. یكی از نكات مهم برای ادامه درمان، مصرف غذای كامل و كافی است تا درمان و عوارض آن قابل تحمل شود.

9 10  12

اثرات پرتو درمانی در خون:
گاهی پرتو درمانی می تواند سبب كاهش برخی عناصر خونی مانند گلبول های سفید یا پلاكت ها شود. گلبول های سفید در برابر عفونت های مختلف، نقش دفاعی در بدن دارند و پلاكت ها نیز در انعقاد خون تاثیرگذارند.
معمولاً در جریان پرتو درمانی از شما آزمایش ساده خون ( اندازه گیری گلبول های خون و پلاكت ) درخواست می شود. انجام این آزمایش برای كنترل وضع خونی شما ضروری است و نیازی نیست که برای نمونه گیری ناشتا باشید.
گاهی به علت كاهش عناصر خونی، پزشک معالج درمان شما را تغییر می دهد یا مدتی قطع می كند تا عناصر خونی به حد نرمال برسند.

اثرات پرتو درمانی بر اندامهای جنسی:
در صورتی كه پرتو درمانی در ناحیه لگن انجام شود ممكن است بر اندام های جنسی تاثیر بگذارد. میزان و نوع (کمیت و کیفیت) این اثر، به منطقه درمانی و میزان اشعه ای كه به اندام جنسی می تابد، بستگی دارد.
برخی از عوارض ناشی از درمان، پس از پرتو درمانی از بین خواهند رفت ولی برخی به مدت طولانی یا همیشه باقی می مانند. پزشک معالج شما در مورد هر كدام توضیح كافی به شما خواهد داد.
اثرات پرتو درمانی به قدرت باروری:
پرتو درمانی می تواند در صورت برخورد به ناحیه بیضه ها، میزان تولید اسپرم و نیز قدرت باروری را كاهش دهد. ولی این نكته بدان معنی نیست كه امكان باروری ازبین می رود. در این مورد با پزشک خود به صراحت و دقت صحبت كنید. اگر حفظ اسپرم ممکن بود (از طریق بانک اسپرم)، می توانید با حفظ اسپرم برای باروری در آینده شانس بیشتری داشته باشید.
خانم هایی كه در ناحیه لگن پرتو درمانی می شوند دچار قطع پریود ماهانه و بروز برخی علائم یائسگی خواهند شد. پرتو درمانی می تواند سبب خارش، سوزش یا خشكی واژن شود. در این مورد با پزشک خود مشورت كنید.
ارتباط جنسی:
در جریان پرتو درمانی لگن، به خانم ها توصیه می شود ارتباط جنسی نداشته باشند. معمولا طی چند هفته پس از درمان مشكلات مربوط به ارتباط جنسی بیماران بر طرف خواهد شد. انجام پرتو درمانی در مرد یا زن معمولا تاثیری بر جنبه روحی و نحوه آمیزش جنسی نخواهد داشت.

13 14 15

عوارض جانبی رادیوتراپی در یک نگاه:

نوع عوارض رادیوتراپی به قسمتی از بدن که درمان می شود بستگی دارد. جدول زیر مشخص کرده است که کدام عوارض در درمان کدام قسمت ها بیشتر است.

 مغزپستانقفسه سینهسر و گردنناحیه لگنرکتوم (مقعد)معده و شکم
اسهال***
خستگی*******
ریزش مو (درناحیه ای که تحت درمان است)*******
تغییرات دهانی*
تهوع و استفراغ***
تغییرات مسایل جنسی و بارداری**
تغییرات پوستی*******
تغییرات در ناحیه حلق**
تغییرات ادراری و وضعیت مثانه***
سایر عوارضسر درد – تاری دیدالتهاب-ورمسرفه- نفس تنگیگوش درد- تغییر در حس چشایی

پرتودرمانی چه اثری روی سلول های سرطانی می گذارد؟

وقتی پرتو در دوزهای بالا داده می شود، دو حالت وجود دارد؛ رشد سلول های سرطانی را متوقف می کند یا آن ها را از بین می برد. رادیوتراپی به منظور یکی از اهداف زیر انجام می شود:
درمان سرطان: پرتودرمانی می تواند به منظور معالجه، توقف یا کاهش رشد سلول های سرطانی استفاده شود.
کاهش علائم : وقتی معالجه بیماری امکان پذیر نیست، می توان از رادیوتراپی برای کوچک کردن تومور و کاهش فشار آن استفاده کرد. در این موارد از رادیوتراپی برای برطرف کردن مشکلاتی مانند درد، کوری و یا از بین رفتن فعالیت روده ها و مثانه استفاده می شود.

16 17 18

چه مدت طول می کشد تا رادیوتراپی اثر کند؟

پرتو به محض تابش، سلول های سرطانی را از بین نمی برد. سلول ها پس از گذشت چند روز تا چند هفته از درمان، شروع به از بین رفتن می کنند. بعد از آن، سیر مردن سلول های سرطانی چند هفته تا چند ماه بعد از اتمام رادیوتراپی همچنان ادامه دارد.

19 20

آیا رادیوتراپی درد دارد؟

خیر، رادیوتراپی هنگام تابش دردی ندارد. ولی عوارض جانبی که ممکن است در نتیجه ی رادیوتراپی ایجاد شود می تواند باعث درد یا ناراحتی شود.

22
آیا رادیوتراپی همراه با دیگر شیوه های درمان سرطان استفاده می شود؟

بله، معمولاً رادیوتراپی با سایر درمان های سرطان هم استفاده می شود. مانند :
رادیوتراپی و جراحی : رادیوتراپی می تواند قبل، حین یا بعد از جراحی استفاده شود. پزشک ممکن است از رادیوتراپی قبل از جراحی برای کوچک کردن سایز تومور، یا از رادیوتراپی بعد از جراحی برای از بین بردن سلول های سرطانی باقی مانده استفاده کند. رادیوتراپیِ حین جراحی (Intraoperative Radiation) روشی است که رادیوتراپی در حین جراحی به صورت مستقیم، وقتی ناحیه ی مورد نظر باز است، اجرا می شود.

23
رادیوتراپی و شیمی درمانی : رادیوتراپی می تواند قبل، حین و بعد از شیمی درمانی داده شود. قبل یا حین شیمی درمانی، رادیوتراپی می تواند تومور را کوچک کند و تأثیر شیمی درمانی را بیشتر کند.
گاهی شیمی درمانی برای کمک به اثر گذاری بیشتر رادیوتراپی تجویز می شود. به منظور از بین بردن سلول های سرطانی باقی مانده پس از شیمی درمانی،از رادیوتراپی بعد از آن استفاده می کنیم.

24
رادیوتراپی خارجی چیست؟

در این درمان پرتو از دستگاهی به سمت ناحیه ی تومورال تابیده می شود. این دستگاه بزرگ است وممکن است کمی سروصدا داشته باشد. دستگاه بدن بیمار را لمس نمی کند، ولی دور او می چرخد و در همین حالت از جهت های مختلف به بدن بیمار پرتو می تاباند.
رادیوتراپی یک درمان موضعی است، به این معنا که پرتو فقط به قسمت خاصی از بدن می تابد. به عنوان مثال، اگر بیماری به سرطان ریه دچار باشد پرتو فقط به قفسه ی سینه تابانیده می شود نه قسمت دیگری از بدن.

25 26 27
رادیوتراپی داخلی چیست؟
رادیوتراپی داخلی درمانی است که در آن منبع پرتو داخل بدن قرار می گیرد. یک نوع رادیوتراپی داخلی، بِراکی تراپی (Brachytherapy) نام دارد. در براکی تراپی، منبع پرتو، جامد است و به صورت دانه ای، نوار یا کپسول می باشد که در بدن در منطقه ی سرطانی یا اطراف آن قرار داده می شود. این روش باعث می شود که دوز بیشتری به قسمت محدود تر و کوچک تری از بدن برسد. پرتورسانی داخلی می تواند به صورت مایع هم باشد. که می تواند به صورت نوشیدنی، بلع یک قرص یا به صورت درون وریدی باشد. مایع پرتودار در جستجوی سلول های سرطانی در بدن به گردش در می آید و آنها را از بین می برد.
براکی تراپی را می توان برای افراد مبتلا به سرطان های سر وگردن، پستان، رحم، سرویکس (گردن رحم)، پروستات، کیسه صفرا، مری، چشم و ریه استفاده کرد. معمولاً از نوع مایع پرتودرمانی داخلی برای افراد مبتلا به سرطان تیرویید و لنفوم غیرهوچکین استفاده می شود. هم چنین ممکن است بیمار همراه با دیگر درمان ها از جمله پرتودرمانی خارجی ، شیمی درمانی و جراحی، تحت درمان با رادیوتراپی داخلی هم قرار بگیرد.

28 29

انواع براکی تراپی:
سه نوع براکی تراپی وجود دارد:
کاشت هایی با درصد دوز پایین (LDR) : در این نوع براکی تراپی، منبع پرتو باید مدت ۷-۱ روز در بدن تابش کند، در این مدت بیمار در بیمارستان است. وقتی درمان به اتمام برسد، پزشک منبع پرتو، کاتتر یا اپلیکاتور را از بدن خارج می کند.
کاشت هایی با درصد دوز بالا (HDR) : در این نوع براکی تراپی، منبع پرتو به مدت ۲۰-۱۰ دقیقه داخل بدن است و سپس خارج می شود. این درمان ممکن روزانه ۲ باردر مدت ۵-۲ روز، یا برای ۵-۲ هفته، هفته ای یک بار انجام شود. برنامه درمان به نوع سرطان بستگی دارد. در طول درمان کاتتر یا اپلیکاتور ممکن است در بدن بماند یا قبل از شروع هر جلسه در بدن قرار داده شود. گاهی در این مدت بیمار در بیمارستان بستری است یا ممکن است روزانه برای درمان به بیمارستان مراجعه کند. مانند LDR، پزشک کاتتر یا اپلیکاتور را بعد از اتمام درمان برمی دارد.

30 31 3233

کاشت های ثابت: بعد از آن که منبع پرتویی در محل مورد نظر گذاشته شد، کاتتر برداشته می شود. این ماده پرتوزا همیشه در بدن باقی می مانند و تابش ناشی از آن ها روز به روز کاهش می یابد. ممکن است اوایل وقتی کاشت ها (ماده پرتوزا) در بدن قرار داده می شوند، نیاز باشد که بیمار رابطه خود را با اطرافیان محدود کند. بیمار باید به شدت مراقب باشد که در کنار کودکان و خانم های باردار نباشد. هر چه زمان می گذرد میزان پرتو کاهش می یابد ولی هم چنان کاشت ها در بدن قرار دارند.

بعد از اتمام رادیوتراپی چه اتفاقی می افتد؟

بعد از اتمام رادیوتراپی، فرد باید برای بقیه ی عمر تحت مراقبت و پیگیری قرار گیرد. پیگیری شامل چک آپ و بررسی هایی است که توسط Radiation oncologist انجام می شود. در این چک آپ ها پزشک، تأثیر رادیوتراپی، بروز مجدد علائم سرطان وعوارض دیررس سرطان را بررسی می کند و با بیمار در مورد درمان و مراقبت هایی که باید انجام شود صحبت می کند.

پزشک :
بیمار را معاینه می کنند و وضعیت او را می سنجند : پزشک ممکن است برای درمان عوارض پس از درمان، داروهایی تجویز کند یا راه های دیگری پیشنهاد کند.
دستور به انجام آزمایش یا تست های تصویربرداری دهند: این ها می توانند شامل آزمایش خون، عکس ساده، سی تی اسکن، ام آر آی یا پِت اسکن PET scan باشند.

34 35 36 37
در مورد درمان صحبت کنند: پزشک ممکن است توصیه کند که فرد درمان های بیشتری مانند رادیوتراپی بیشتر، شیمی درمانی یا هر دو را داشته باشد.
به سؤال ها و نگرانی های بیمار پاسخ دهند: نوشتن تمام سؤال هایی که به ذهن بیمار می رسد و پرسیدن آنها از پزشک می تواند کمک کننده باشد.

چه کسانی در تیم رادیوتراپی هستند؟
به افرادی که در رادیوتراپی بیمار و مراقبت های حین آن دخالت دارند تیم رادیوتراپی گفته می شود. آنها با یکدیگر همکاری می کنند تا بهترین و مناسب ترین درمان و مراقبت ها را برای بیمار فراهم بیاورند.
این تیم شامل :
Radiation Oncologist: این پزشک در استفاده از رادیوتراپی برای درمان سرطان تخصص دارد. او میزان دوز رادیوتراپی و طراحی درمان را مشخص می کند، وضعیت بیمار را هنگام درمان پیگیری می کند و به کنترل عوارض جانبی یا جلوگیری از بروز آنها کمک می کند. او با سایر افراد تیم درمانی همکاری نزدیکی دارد. بعد از اتمام رادیوتراپی، اُنکولوژیست وضعیت بیمار را پیگیری می کند. در این پیگیری ها و ملاقات ها، پزشک تأثیر رادیوتراپی و عوارض رادیوتراپی را ارزیابی می کند.
Nurse Practitioner: این پرستار، به طور پیشرفته آموزش دیده است. او شرح حال بیمار را می گیرد، بیمار را معاینه فیزیکی می کند، دستور به انجام آزمایش می دهد، عوارض جانبی را کنترل می کند و از نزدیک، پاسخ بیمار به درمان را بررسی می کند. بعد از درمان رادیوتراپی این پرستار ممکن است وضعیت بیمار را پیگیری کند و تأثیر درمان و عوارض را بررسی می کند.
Radiation nurse: این پرستار مراقبت های لازم پرستاری را درحین رادیوتراپی برای بیمار فراهم می کند و با سایر افراد تیم درمانی همکاری می کند. او با بیمار در مورد رادیوتراپی صحبت و به او در کنترل و برخورد با عوارض جانبی کمک می کند.
رادیوتراپیست : این شخص در همه ی جلسه های رادیوتراپی با بیمار است. او وضعیت بدن بیمار را تنظیم می کند و دستگاه را برای درمان به راه می اندازد و از این که بیمار دوز تجویز شده را کاملاً دریافت می کند اطمینان حاصل می کند.
سایر افراد : تیم درمانی می تواند شامل یک متخصص تغذیه، فیزیوتراپیست، مددکار اجتماعی و سایر افراد باشد.
بیمار : بیمار هم جزئی از تیم رادیوتراپی است. نقش او این است که باید :
در تمام جلسات رادیوتراپی به موقع حاضر شود
سؤالاتش را بپرسد و از نگرانی هایش صحبت کند
اگر دچار عارضه ای شد به یکی از اعضای تیم درمانی خود بگوید
اگر درد داشت به پزشک یا پرستار خود بگوید
به توصیه های پزشک یا پرستار در مورد مراقبت هایی که باید انجام دهد عمل کند، مانند:
مراقبت از پوست خود
نوشیدن مایعات
خوردن غذاهایی که توصیه می شود
حفظ وزن

38 39 40 41





نوع مطلب :
برچسب ها : انجمن رادیوتراپی ایران، سرطان، درمان سرطان، رادیوتراپی، پرتودرمانی، رادیوتراپی داخلی، رادیوتراپی خارجی،
لینک های مرتبط : انجمن رادیوتراپی ایران،
پرتودرمانی یا رادیوتراپی (Radiation therapy) یکی از مهم‌ترین شاخه‌های فیزیک پزشکی است. پرتودرمانی به درمان بیماری با استفاده از پرتوهای نافذ مانند پرتوهای ایکس و آلفا و بتا و گاما که یا از دستگاه تابیده می‌شوند یا از داروهای حاوی مواد نشاندارشده ساطع می‌شوند گویند .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  کاربرد اصلی پرتو درمانی در معالجه و یا تقلیل امراض سرطانی می‌باشد. پرتودرمانی یکی از درمان‌های سرطان است که در آن با تابانیدن اشعه بر توده سرطانی، سلول‌های سرطانی کشته می‌شوند. پرتودرمانی با اهداف و شیوه‌های متنوع و متفاوتی، انجام می‌شود.

انجام پرتودرمانی نیاز به امکانات و محاسبات دقیق دارد، باید دقیقا محاسبه شود که چه میزان اشعه به بدن تابانیده شود، این میزان اشعه باید دقیقا بر هدف متمرکز شود. از آنجا که توده‌ای که اشعه می‌گیرد در عمق بدن قرار دارد، باید اشعه طوری تابانیده شود که اعضای سر راه تحت تأثیر قرار نگیرند به همین منظور گاهی اشعه کل مورد نیاز را محاسبه می‌کنند و از چند مسیر اشعه را به بدن می‌تابانند، طوری که نهایتا میزان کلی پرتو دریافتی برای کشتن سلول‌های سرطانی کافی باشد، اما از آنجا که اشعه به چند باریکه تقسیم شده و از چند زاویه به بدن تابانیده شده، اعضای سر راه آسیب نمی‌بینند.

نزدیک دو سوم از بیماران سرطانی در جریان مداوای خود از پرتودرمانی استفاده می‌کنند. در سال ۲۰۰۴، این تعداد در آمریکا به ۱ میلیون نفر رسید. در این میان، سرطان پروستات، سرطان ریه، و سرطان سینه ۵۶٪ معضلات را تشکیل می‌دادند

سایبر نایف یک نوع ربات رادیوتراپ  است.  دستگاه رادیوتراپی رباتیک سایبر نایف برای درمان سرطان از ماه فوریه 2009 مورد استفاده قرار گرفته شده است .

سایبرنایف، شیوه‌ای از پرتودرمانی است که به وسیله دکتر جان آر آدلر، استاد جراحی مغز و اعصاب و پرتودرمانی دانشگاه استنفورد و همچنین پیتر و راسل شونبرگ از شرکت پژوهشی شونبرگ، بنیان نهاده شد. در این شیوه البته خبری از چاقوی واقعی نیست ولی پرتو تابانیده شده به مانند چاقویی دقیق و بدون درد، بدون اینکه نیاز به بیهوشی باشد، عرصه را بر سلول‌های سرطانی تنگ می‌کند.

دستگاه  سایبر نایف  با تنفس بیمار به حرکت درمی‌آید و می‌تواند تومورهای سرطانی را با دقت بسیار بالاتر از روش‌های دیگر مورد هدف قرار دهد و میزان آسیب به بافت‌های سالم را کاهش دهد.

این دستگاه در واقع نوعی شتابگر خطی فشرده است که روی بازوی رباتیک نصب شده است. سایبر نایف با استفاده از بازوی رباتیک پرتوهای چندگانه تشعشعات با دوز بالا را از زوایای مختلف انتقال می‌دهد.

حین کار این دستگاه دوربین‌های مجهز به اشعه ایکس تنفس بیمار را کنترل می‌کنند و برای به حداقل رساندن آسیب به بافت‌های سالم جهت پرتوهای رادیوتراپی را تنظیم می‌کنند.

دقت بالای این دستگاه، درمان تومورهای سرطانی را که در نقاط حساس بدن نظیر نخاع قرار دارند یا دسترسی به آنها دشوار است، تسهیل می‌کند.
سایبرنایف جدیدترین تکنولوژی جراحی رادیویی ( رادیوسرجری) در دنیاست که میتواند بسیاری از تومورهای سرطانی را در نقاط مختلف بدن درمان کند.

با استفاده این تکنولوژی بسیاری از تومورهای سرطانی که در نقاطی از بدن قراردارند که دست جراحان به آن نمیرسد و یا درمناطق بسیار حساس همانند ساقه مغز، نخاع، پانکراس، ریه و … قرار دارند قابلیت درمان پیدا کرده اند.
متاسفانه تکنولوژی سایبر در ایران کاملا شناخته شده نیست  در حالی که هم کنون در بیش از  ۱۸ کشور دنیا و ۱۵۰ مرکز فوق تخصصی سرطان دنیا این دستگاه نصب و راه اندازی شده و تا کنون بیش از ۴۰ هزار بیمار سرطانی در شش سال گذشته با سایبرنایف درمان شده اند.

سایبرنایف بوسیله بازوی روباتیک خود، پرتوهای انرژی پرقدرت را از مسیرهای چندگانه به محل دقیق تومور حمله و موجب نابودی آن میشود. به وسیله این روش درمان، میزان عوارض جانبی تا مقدار بسیار زیادی کاهش پیدا می کند زیرا این دستگاه  روباتیک سعی می کند پرتوهای تابشی را به محل دقیق تومور بتاباند و از درگیر کردن بافتهای سالم آن خوداری می شود.
به علاوه، تکنولوژی جدید سایبر نایف میتواند هدف های متحرک مانند سرطان ریه را هم به آسانی نابود کند. این دستگاه قابلیت تنظیم بر اساس حرکات مرتب سینه هنگام نفس کشیدن را دارد. این باعث میشود که دیگر نیازی به نگهداشتن نفس توسط بیمار نباشد و درمان با سرعت بیشتری پیش رود. بدون هیچ برش و یا بیهوشی در طول درمان، اکثر بیماران میتوانند پس از پایان جلسه رادیوسرجری به زندگی عادی خود برگشته و به فعالیت روزانه خود بپردازند.

هدف‌گیری تومورها در سایبرنایف با دقت بیشتری، نسبت به شیوه‌های معمول صورت می‌گیرد. سایرنایف نخستین بار در سال ۱۹۹۰ معرفی شد. اولین بار از روبات «فانوک» ساخت ژاپن در سایبرنایف استفاده شد اما سیستم‌های مدرن‌تر از روبات آلمانی موسوم به KUKA KR 240 استفاده می‌کنند.


دور بیمار، دوربین‌های اشعه ایکس‌ای قرار داده می‌شوند که موقعیت آناتومیک عضو هدف را به دقت مشخص می‌کنند، موقعیت بدن، با جایگاه توده که به وسیله سی‌تی یا MRI مشخص شده است، مقایسه می‌شود و یک برنامه کامپیوتری با دقت بازوی روبات را هدایت می‌کند، طوری که پرتو با دقت به توده تابانیده شود.

برای انجام فرایند سایبرنایف از شیوه‌های مختلفی استفاده می‌شود، مثلا در مورد توده‌های واقع در حفره جمجمه از سیستمی موسوم به ۶D skull استفاده می‌شود. با این شیوه میزان دقت سایبرنایف به نیم میلیمتر می‌رسد.

اما در مورد توده‌های نخاع یا ریه، اوضاع اندکی متفاوت است، از آنجا که مهره‌های نسبت به هم حرکت می‌کنند و ریه هم در حین تنفس منبسط و منقبض می‌شود، بر خلاف جمجمه که استخوان‌هایش نسبت به هم ثابت هستند، باید از سیستم دیگری استفاده شود، این سیستم Xsight نام دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  کار دیگری که برای تعیین محل دقیق ضایعه در بافت نرم می‌توان انجام داد، علامت‌گذاری محل با نشانه‌های طلایی است. طلا به خاطر سازگاری زیستی و چگالی بالا و در نتیجه مشخص شدن آسان‌اش با اشعه ایکس انتخاب می‌شود. این نشانگرها با رادیولوژی مداخله‌ای یا جراحی در بدن کار گذاشته می‌شوند. البته بین کاشت این راهنماها و استفاده از سایبرنایف نباید فاصله زیادی بیفتد چون ممکن است این علایم حرکت کنند.

اما برای نابود کردن تومور اعضایی که حین عمل ثابت نیستند و حرکت می‌کنند مثل با تومور ریه و پانکراس باید چه کار کرد؟

اگر از فناوری مناسبی استفاده نشود، در حین پرتودرمانی، اعضای سالم مجاور توده، هم در معرض توده قرار می‌گیرند و میزان پرتودهی توده هم کاهش می‌یابد.
برای این منظور، از سیستمی به نام سیستم همگام‌سازی استفاده می‌شود. در این شیوه الیاف اپتیکی روی پوست شکم قرار داده می‌شوند که حرکت شکم را حین پرتودهی مشخص می‌کنند، یک الگوریتم کامپیوتری میزان حرکت شکم را محاسبه می‌کند و به بازوی روباتیک دستور می‌دهد که متناسب با حرکت شکم، تغییر حهت دهد.


نکته مهم دیگر این است که در روش‌های پرتودرمانی روتین ممکن است به جلسات روزانه نیاز داشته باشند که ممکن است نهایتا چند هفته طول بکشند اما با ساییرنایف می‌توان در یک تا پنج جلسه کار را تکمیل کرد. بر اساس ماهیت تومور می‌توان سایرنایف را به تنهایی یا در ترکیب با جراحی یا شیوه پرتور درمانی کل مغز مورد استفاده قرار داد.

تحمین زده می‌شود تا به حال حدود چهل هزار بیمار با استفاده از سایبرنایف درمان شده باشند.  و احتمالا در سراسر جهان بیش از ۱۵۰ مرکز سایبرنایف وجود دارد. این در حالی است که در ایران فعلا مرکز سایبرنایف وجود ندارد و به همین خاطر، بیماران بایستی به خارج از کشور بروند. این در حالی است که تنها در ایالات متحد امریکا بیش از  ۱۰۰ مرکز سایبرنایف وجود دارد و 50 عدد دیگر در اروپا ؛  کشورهای شرق آسیا و تعدادی نیز در آسیا و افریقا وجود دارد .





نوع مطلب :
برچسب ها : سرطان، درمان سرطان، رادیوتراپی، سایبر نایف، پرتودرمانی، اشعه ایکس، تومورهای سرطانی،
لینک های مرتبط :


پیوندها
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :